Τα γιούλια στους αγρούς.
Το ιώδες φως του Grenache.
Μιά ανθοφόρος περιφορά εικόνων ενός αμίμητου σταφυλιού.
Η πολύπλεκτος φύση ενός πραγματικού αρτίστα της φινέτσας, που δεν σκονίστηκε από την άγρια Αφρική.
WO Swartland, Siebritskloof, Paardenberg, Malmesbury, Western Cape, Νότιος Αφρική
Grenache
Ανοιχτό, διαπερατό ρουμπινί.
Μυθική μύτη που ανθίζει βαθιά μέσα στο μυαλό. Ροδοπέταλα και λικέρ τριαντάφυλλο, άνθη κερασιάς και παιόνιας, μενεξές και γλυσίνα, εσάνς από λεβάντα. Σμέουρα, lignonberry liqueur, αγριοφράουλες, Kirsch. Υπέροχη, δροσερή φυτικότητα από αμπελόφυλλα και φύλλα μουριάς, που εξασθενούν την όποια βοτανική αντίδραση. Μόκα, γλυκά Ανατολίτικα μπαχάρια με άκρως πειστικό ρας-ελ-χανούτ, μικρές αποδράσεις γης, αμυγδαλόψιχα. To μέρισμα των μισάτονων βαρελιών, άμεσα για βραβείο μη ανίχνευσης.
Το μετάξι ρέει υγρό στο στόμα, το μέγα Grenache δίνει ακόμα μιά ευφορική παράσταση μακριά από τα πατρογονικά χώματα. Άϋλο, διάφανο, είναι αερικό αυτό που εισρέει στον ουρανίσκο και όχι κρασί, είναι ο τιμωρός της αισθαντικότητας έναντι τής ωμής δύναμης. Η φινέτσα προσωποποιημένη, εσωκλείει όλον τον απερίγραπτο ανθικό κόσμο και την κόκκινη φρουτώδη σαγήνη, σε έναν μη μετρήσιμο, ή καλύτερα αρνούμενο να μετρηθεί με συμβατικά σταθμά, όγκο. Αν θά’πρεπε όμως, αέρινα κι ανάλαφρα γεμάτος χωρίς όμως το παραμικρό βάρος είναι το όνομά του, αφού ένα είδος αιθέριας συμπύκνωσης σοβεί εντός του. Ψιλοβελονιά από την υψηλή οξύτητα που πλέκει ξετρυπώνοντας το φρούτο για να προσθέσει sanguine και ξύσμα από κόκκινα εσπεριδοειδή, το ορυκτό είναι λες και έχει φορτιστεί ραδιενεργά. Άηχες, αφανείς, κρυμμένες στο πουθενά τανίνες που συμμετέχουν στο αιθερικό έργο, ψόγος όμως για την έκδηλη καυστικότητα που φαινομενικά το αλκοόλ δεν αιτιολογεί.
Μακρά, πουπουλένια επίγευση με τεταμένη ορυκτή διαδρομή. Το ανάλαφρο διάβα της σκιάζει και εδώ η υψηλή καυστικότητα, με το θειώδες να μην είναι άπραγο.
Σίγουρα θα αποπροσανατολίσει πως δεν είναι γιά σκληρή χρήση, για να γίνει ένα γαστρονομικό πασπαρτού στην πράξη. Από filet mignon μέχρι μιά ωραία μοσχαρίσια σπαλομπριζόλα στο γκριλ, θα καταπλήξει. Από ανάλαφρα Τζουμαγιάς του Παναγιωτάκη, μέχρι τα πιό σκληροπυρηνικά λουκάνικα μαύρου χοίρου του Μουλκιώτη, θα τα κάνει μιά χαρά ζάφτι, όπως και τα βραστά και ελαφρά καπνιστά αλλαντικά, που ειδικεύεται. Αστακομακαρονάδες, κριθαράκι με γαρίδες, παλαμίδα με μαύρο σταφύλι, σολομός, φέτα μαγιάτικου και ξιφία, ψητή σουπιά με σάλτσα cranberry, όλα θα περάσουν καλά μαζί του.
