Αταξινόμητα τεύχη.
Τα άγνωστα επεισόδια μιάς ποικιλίας.
Κι αν η Προβηγκία φαντάζει μακριά, τόσο δεν είναι.
Στους όρμους των Γιάλτρων, το Βραδυανό φέρνει κοντά τις μνήμες της με μαντάτα που φέρνουν την δική του γραφή.
ΠΓΕ Εύβοια, Γιάλτρα Αιδηψού, Εύβοια, Στερεά Ελλάδα
Βραδυανό
Μέτριο χάλκινο, στο χρώμα της κρεμμυδόφλουδας.
Απαλή, ντελικάτη μύτη με σαφή ποιοτικά χαρακτηριστικά αποξηραμένων σημείων. Χάλκινα και ροζουλί άνθη, εσπεριδοειδή και πυρηνόκαρπα, υπόκεινται στην θεώρηση του αφυδατωμένου και αποξηραμένου. Πολύ επιδραστικός ο γήϊνος παράγοντας, με ξερές κρεμμυδόφλουδες να δίνουν τον τόνο στις βολβώδεις αντηχήσεις, ένας πολύ ήπιος μπαχαρώδης περίγυρος ενσωματώνει άτονα, αδιαφανή βοτανικά μικροΐχνη.
Όταν η έννοια του αποξηραμένου γευστικοποιείται τόσο λεπτεπίλεπτα, αντικομφορμιστικά και καθάρια, γεννιέται το Βραδυανό ροζέ. Εύθραυστο, αντι-φρουτώδες με την καλή έννοια, βαθιά έως πολύ βαθιά γήϊνο, κυμαίνεται σε έναν μετρίου βάρους όγκο με μεσαίας συχνότητας οξύτητα και χλιαρές τανίνες, χωρίς να δημιουργεί καθόλου ντόρο, γενικώς. Το σκαλοπάτι που έπρεπε να πατηθεί, εκείνο της έντασης, της εισχωρητικότητας, του βάθους και των κραδασμών, μένει απάτητο, αφήνοντας τα τόσο ενδιαφέροντα χαρακτηριστικά του ξεκρέμαστα, και μένοντας με την απορία του πόσο πιό ωραία πράγματα θα είχαν συμβεί αν είχε διαβεί αυτόν τον Ρουβίκωνα,
Μετρίου μήκους επίγευση, με την διάδραση του αποξηραμένου και του γήϊνου σε μόνιμη προβολή, και ενώ κάποια πιό τονισμένα μπαχαράτα μέρη με μικρές βοτανικές εκφάνσεις, εγκολπώνουν χαλαρά φυτικά στοιχεία με ανίσχυρο bitter συνειρμό.
Ο γήϊνος χαρακτήρας του το βοηθάει γαστρονομικά, αλλά δεν πρέπει να ξεφύγει η δουλειά στην ένταση των εδεσμάτων. Μικρά τηγανητά αφρόψαρα όπως και κουτσομούρες, βελουτέ κρεμμυδόσουπα, πηχτό ντοματόρυζο με κατσικίσιο τυρί και γάμπαρη, μύδια σαγανάκι, κριθαρότο καραβίδας.
