Γιατί μπορεί.
Γιατί είναι η φτιαξιά του τέτοια.
Που ξέρει να αφουγκράζεται τους τόπους, να σκύβει ν’ακούει την καρδιά τους που χτυπά. Και κείνη να του λέει τι θένε, τι ζητούν.
Αλωτής ενός ακόμη τόπου.
Που σκούζει, που αναστενάζει από τα επιτακτικά ”θέλω”, που ασφυκτιά από την υπερπληθώρα της ζήτησης, που στραγγαλίζεται από το άξεστο, μπουνταλάδικο χέρι που απλώνει ν’αρπάξει.
Ο νεαρός ήρθε γιά να μείνει.
Δεν τον μάγεψαν οι σειρήνες.
Από πάντα ήταν εκεί, απλά δεν τό’ξερε.
ΠΟΠ Σαντορίνη, Σαντορίνη, Κυκλάδες
Ασσύρτικο, Αηδάνι, Αθήρι
Σχεδόν βαθύ λεμονί.
Ήπια, αρχικώς φειδωλή μύτη λευκών και κίτρινων λουλουδιών και επιθυμητών αναγωγικών στοιχείων βολβών, γύρω από το ώριμο λευκό ροδάκινο, μήλο γκόλντεν, κίτρο και νεράντζι, με σαφή ορυκτό προσανατολισμό και spicy βότανα να γίνονται σταδιακά όλο και πιό επιδραστικά.
Γεμάτο, συγκλονιστικά νόστιμο και ιδιαίτερα φιλικό στο στόμα, με πιό νεανική πρόθεση και σπαρταριστή εσπεριδοειδή φόρμα, που η υψηλή οξύτητα κάνει πιό αιχμηρή. Τα ορυκτά αναδύονται απερίσπαστα γιά να χτίσουν τον χαρακτήρα του μαζί τα extra πικάντικα βότανα και μπαχάρια, καθώς τα πυρηνόκαρπα έρχονται φορτσάτα γιά να εγκαθιδρυθούν με επίταση, ευγενική χορηγία και από το Αηδάνι, κάνοντάς το λιγότερο αυστηρό, μαζί με αχνή υποψία ξινόμηλου και πράσινου δαμάσκηνου.
Σε καμιά περίπτωση δεν αποποιείται την αθρόα ορυκτή φύση του, την αγκαλιάζει, την αγαπάει, την διαφημίζει.
Απόλυτα προσκαλεστικό, στρογγυλό και ετοιμοπόλεμο, ίσως η πιό νόστιμη Σαντορίνη αυτήν την στιγμή, ύστερα από την σχεδόν απογοητευτική πρώτη μέρα ανοιχτό, ανακάμπτοντας εκπληκτικά και μην έχοντας καμιά σχέση με ό,τι έδειξε στην αρχή.
Επίγευση μακρά, φαινολική, πιπεράτη και spicy, φανατικά ορυκτή και θειώδης, με μιά ελαφρά στίξη από το αλκοόλ.
Μεγάλα πελαγίσια, αλλά θα δώσει την καλύτερή του παράσταση με στήρα, παρόλο που τώρα το καλοκαίρι δεν είναι στα καλύτερά της, σφυρίδα, ροφό. Καθόλου ακατάδεκτο σε αρνί, κατσίκι και χοιρινό, μυθικό με πρασάτο λουκάνικο και πατάτες με καπνιστή πάπρικα στον φούρνο.
