Η παρεστιγμένη νότα ενός λανθάνοντος λευκού.
Ένα λεγκάτο που γλιστρά ανάμεσα στις αρμονίες.
Μιά μαεστρική περφόρμανς παρερμηνείας, μιά λεπτεπίλεπτη ακροβασία ανάμεσα στους δύο χρωματισμούς.
Τόσο, που να μην απασχολεί πλέον αν είναι λευκό ή κόκκινο, να μην είναι αυτό το σημείο τριβής, παρά μόνο εάν οι πολύ σοβαρές προδιαγραφές του, μπορούν να εξαργυρώσουν αλλεπάλληλες σειρές οινοποιητικής συνέπειας, όχι όμως από έναν και μόνον παραγωγό.
ΠΓΕ Αχαΐα, Άνω Διακοπτό Αχαΐας, Πελοπόννησος
Μαύρο Καλαβρυτινό
Ανοιχτό ρουμπινί, με γκρενά ανταύγειες.
Κομψή μύτη ελαφράς ανθικής πρόσφυσης, με άγρια κόκκινα φρούτα και σημαντικό φυτικό υπόβαθρο, σχετικά κλειστή.
Πολλά γλυκά μπαχάρια, ενώ στα έγκατα του πυρήνα και με εντεταμένη ανάδευση, ήπια ζωικά ”ακάθαρτα” στοιχεία ανέρχονται γιά να πλαισιώνουν όμορφα τα υπόλοιπα, με αχνό γήινο στίγμα.
Απαλή πλεύση στον ουρανίσκο, ενός ερυθρού με δομή και συμπεριφορά λευκού, όπου η συγκεκαλυμμένα ενεργητική οξύτητα δίνει το προς επίρρωση των παραπάνω, στίγμα του κάτω από μετρίου βάρους, λεπτού, αραχνοΰφαντου σώματος. Κόκκινα φρούτα του δάσους με γλυκά μπαχάρια, κινούμενο πάνω σε μεταξένιο πλαίσιο τανινών και με φυτικό ένθεμα που κάθεται ωραία, έχει επιδέξιες ζωικές αναφορές και μιά διαρκή, υφέρπουσα ορυκτή υπόμνηση.
Πολύ καλή επίγευση, με φίνα γλυκά μπαχάρια και υπόγειο ζωικό θέμα, ήπια φυτική περίπτυξη με αυξανόμενη ορυκτή επιρροή μέχρι το τέλος.
Απαγορεύστε του οποιαδήποτε επαφή με τετράποδο κρέας.
Τόννος sashimi, maki σολωμού, nigiri με μανάλι και wasabi με αβοκάντο, ψητή σουπιά, linguine με καραβίδα, ψητή κωλοχτύπα, μαύρα πατόψαρα με κοκκινιστή Αγιορείτικη συνταγή λαχανικών.
