Πεσσός εφέστιων βωμών.
Βαστώντας Ηράκλεια τον θόλο της Νεμέας.
Και που είναι αραιός ο αέρας, ούτε που τον πειράζει.
Γιατί στα χίλια σαράντα μέτρα ψηλά ο ημίθεος, ανασαίνει καθάρια φορώντας την λεοντή.
ΠΟΠ Νεμέα, Άργος Αργολίδας, Πελοπόννησος
Αγιωργίτικο
Μέτριο προς βαθύ ρουμπινί με ιώδεις ανταύγειες, με δυσκολία διαπερατό.
Η αγριωπή μύτη ενσαρκώνει τα μικρά δασικά φρούτα -κοκκινωπά ως επί το πλείστον- με ωραία αποτύπωση, επιμένοντας σε βατόμουρα, γιά να καταργήσει εν παρόδω στην ενδότερη ανάγνωση τα πάντα από κει, δίνοντας ακραιφνές προβάδισμα στα κεράσια και τα βύσσινα, με μιά πίσω δαμασκηνένια νύξη. Κόκκινα λουλούδια καλμάρουν περίτεχνα την αγριάδα, με την εν γένει στόφα του φρούτου να μπαλαντζάρει το γλυκό νέο ξύλο και την βανίλια. Πιό πολύ πιπεράτα παρά γλυκά τα μπαχάρια, ενώ μιά εξαιρετικά ενδιαφέρουσα φυτική συχνότητα που εξάρει πρώτα τα φύλλα μουριάς, χαμηλά περνάει μιά συστάδα από μυριστικά βότανα, έχοντας κρυφή ελαϊκή νότα.
Δεν χωρατεύει το αγρίμι από την υψίκρημνη βίγλα των βουνών.
Αυστηρό, όξινο και νευρώδες, μεταφέρει υψηλό κραδασμό, φούρια και έφηβο παλμό, με μπόλικο νταηλίκι και τσαμπουκά στον σφιχτό πλην σαρκώδη μέτριο όγκο. Δεν αφήνει τίποτα άλλο εξόν από βύσσινο να περαστεί μπροστά σαν οργανοληψία, στάζοντας όξινο φαρμάκι από το γελοιωδώς χαμηλό γιά ερυθρό, 3,38 pH, με το 6,40 g/lt του τρυγικού να μην πηγαίνει καθόλου πίσω. Μετά την πρώτη παραλυτική όξινη εμπειρία, χαλαρώνει λιγουλάκι γιά να αποδώσει το υπόλοιπο κόκκινο φρούτο με την ανθική και τόσο ωραια φυτική διαρρύθμιση, ενώ είναι τέτοια η ένταση που αποσπάει από οποιαδήποτε βανιλένια και δρύϊνη ικμάδα που προσπαθεί μάταια να αξιώσει αισθητηριακό χώρο. Πιπεράτο πολύ, και chapeau γιά την φανταστική δουλειά στις τανίνες από ένα τόσο μεγάλο υψόμετρο, που δεν προδίδουν ούτε μία τόση δα πρασινάδα, παρά προσλαμβάνονται ώριμες και ζουμερές, σε ένα ψευδές μέτριο ύψος.
Καταπληκτική επίγευση και με ασφάλεια μακρά, που αμολάει και το ορυκτό που ήταν δεσμευμένο από την αφόρητη ένταση στον μέσο ουρανίσκο, γιά να διπλώσει μαζί με τα ξινά του κρασιού και να σφυροκοπήσουν τα μηνίγγια. Γλυκόξινη όπως και όλος ο οίνος, δίνει νόστιμα την γλυκιά φυτική του διάσταση, να κομπανιάρει τα μικρά λακτικά και βανιλένια ψήγματα του βαρελιού, συνεχίζοντας δριμεία πιπεράτα. Το αλκοόλ προς το τέλος σπάει την βορειοευρωπαϊκή απατηλή πομφόλυγα, δείχνοντας Μεσογειακή καταγωγή εν μέρει, με το θειώδες να ακούγεται ξάστερα.
Οριγκινάλε Νεμέα με καλαμπαλίκια, γι αυτούς που δεν γουστάρουν αρωματικά γλυκοζούμια αλλά αυστηρά κρασιά κλάσης που δέρνουν ζόρικα.
Όξινα ντοματένια του πάνε πολύ, οπότε πριν από οτιδήποτε δώστε του μιά κατσικομακαρονάδα με σάλτσα φρέσκιας ντομάτας και πιπέρι ως που αντέχετε. Πέρα από τα κιμαδένια με πολύ μπαχάρι, bbq, ψητά της ώρας -λιγουρεύομαι μιά γυράκλα στα κάρβουνα ή ένα ντονέρ- αλλά και μαγειρευτά με βόειο κρέας, ρόστο, μοσχάρι καπαμά και τα συναφή, κάντε μιά μαγκιά πειράζοντας τον μουσακά με αρνίσιο ραγού.
