Οι καιροί ου μενετοί.
Εξανεμίστηκε η δεκαετία του ’90. Εποχή αβεβαιότητας, μετέωρων βημάτων, πειραματισμών, μέτριας αυτοπεποίθησης.
Ζυγώνουν τα μέσα της επόμενης.
Τώρα είναι η ευκαιρία. Τώρα πρέπει να απλώσει το χέρι. Τώρα πρέπει να δείξει ο δείκτης.
Το θαύμα της Σαντορίνης δεν μπορεί να περιμένει.
Η αρχέγονη ενέργεια του ξερότοπου βράζει μέσα στα έγκατά της. Η ξερακιανή, άνυδρη γη της, είναι πλέον πολύ στενόχωρη γιά να την κρατήσει. Τρανώνουν τα μέσα της, πλουμίζει η Σπαρτιάτικη φορεσιά της, αστράφτει στον Αιγαιΐτικο ήλιο.
Η κατανόηση της τεράστιας δυναμικής δυσανάγνωστη, η αμετροέπεια ελλοχεύει.
Η πεποίθηση του αθάνατου, ανίκητου εφήβου, που μπορεί να κλείσει τον κόσμο όλο μες΄την παλάμη του χεριού του, να καταβάλει τους πάντες, είναι εκεί.
Μα όχι, η πλήρωση έρχεται με την μεστότητα, η εμπειρία διδάσκει τον σκεπτικισμό, συρρικνώνει τα λάθη, απαλείφει την έπαρση.
Το κεφάλαιο του καινούργιου, ανεξέλεγκτου βαρελιού, μόλις έχει αρχίσει.
Ο.Π.Α.Π. (ΠΟΠ) Σαντορίνη, Οία, Σαντορίνη
Ασσύρτικο
Μέτριο προς βαθύ χρυσαφί.
Μύτη με εμφατικό -ακόμα και τώρα- το βαρέλι και την βανίλια του.
Υποψία πετρόλ και ξηρών καρπών, λανολίνης, γηρασμένα κίτρινα άνθη, ώριμα εσπεριδοειδή και ξύσματα, ψητό κυδώνι και κερήθρα.
Ρωμαλέο στον ουρανίσκο, ελαφρώς καλύτερη ενσωμάτωση του βαρελιού, που δεν αποχωρίζεται όμως τα χαρακτηριστικά του.
Γεμάτο, αλκοολικό, με γλυκό ώριμο φρούτο και μικρές εκφάνσεις μαγειρεμένου, flinty αιχμές, ορυκτά χειμαρρώδες, την οξύτητα να κεντάει και την επίγευση μακρά, κηρώδη, ορυκτή και φαινολική.
Θα κατατροπώσει όλα σχεδόν τα είδη από ψαροφάϊ.Κατσικάκι και αρνάκι, χοιρινές στα κάρβουνα, χοιρινό με κυδώνι.
