Ηδύτωρ τού Ηλίου.
Τροφείο θερινής γλύκας.
Κι όσο ζάρωνε στο κλωνί, τόσο έπαιρνε.
Μέσα στο μέλι τού καρπού του ζούν χιλιάδες Αυγουστιάτικες στιγμές μεσημεριού, και το Νυχτέρι αποστράφηκε για πάντα τον βραδυνό τρύγο.
ΠΟΠ Σαντορίνη, Οία Σαντορίνης, Κυκλάδες
Ασσύρτικο
Βαθύ χρυσαφί με κεχριμπαρί ανταύγειες.
Βαθιά οξειδωτική, η υπέροχη μύτη χαρίζει απλόχερα υπερώριμες μνήμες. Έντονα καπνική και με την διάχυτη ορυκτώδη διάστασή της να ενστερνίζεται και τα σημεία της κερήθρας, αφήνει μικρές αναλαμπές λανολίνης. Μιά μεγάλη κουμουλιά, μιά ντάνα από αποξηραμένα κίτρινα και πυρηνόκαρπα φρούτα, ανταγωνίζεται την αίσθηση από φουρνισμένα εσπεριδοειδή, τα περισσότερα ροδόχρωμα. Η γλύκα επικοινωνείται προδήλως στο φαντασιακό οσφρητικό επίπεδο από γλυκά του κουταλιού κουμ-κουάτ και εκείνο της πορτοκαλόφλουδας, και ενώ όλα περιχύνονται από μέλι πορτοκαλιάς. Καραμελωμένα λουλούδια μανταρινιάς, νεραντζιάς, στέργουν να επιβεβαιώσουν την προηγούμενη υπόθεση. Είναι άγρια και ερεθιστικά spicy και πιπεράτη, με ακραία μπαχάρια και τα λιαστά βότανα να ακτινοβολούν κι αυτά θαρρείς καυτερότητα, και με το αλκοόλ να σε κάνει να απομακρύνεσαι από το ποτήρι προτού δακρύσεις.
Κατακεραυνωτική γλύκα σοκάρει τα πάντα στον ουρανίσκο. Το κρασί είναι η επιτομή του οξειδωτικού, αφού άρχισε την ζωή του ως τέτοιο στα μεγάλα παλιά βαρέλια για χρόνια, και θα την τελειώσει ως επίσης τέτοιο με εντεταμένο ή και προσαυξημένο οξειδωτικό πρόσημο. Στον γεμάτο, κολλώδη όγκο, η λιγωτική πλημμύρα των σακχάρων που εικάζω ότι είναι 10, μπορεί και πάνω από 15 γραμμάρια το λίτρο, άρχεται από το πορτοκάλι σε όλες του τις μορφές και εκφάνσεις, ακολουθούμενο από τα υπόλοιπα επιμέρους χαρακτηριστικά που επισημάνθηκαν οσφρητικά. Η πραγματικά πολύ υψηλή οξύτητα που συμπυκνώθηκε πάνω στο κλαρί, κουμαντάρει ατελώς την δριμεία γλύκα, και το αποτέλεσμα είναι η αίσθηση ενός ημίξηρου, πικάντικου στα όρια οίνου, που κινείται στην δική του, ιδιόκτητη συχνότητα. Η δημιουργία μιάς ακρότατης ισορροπίας υψηλών οκτανίων, όπου νομίζεις ότι όλα ανά πάσα στιγμή μπορεί να καταπέσουν κρεμάμενα σε ένα λεπτό τεντωμένο σχοινί, είναι γεγονός. Κι όμως, η αντηρίδα της εσωτερικής έντασης που έρχεται με την υποστήριξη των ρυθμικών ορυκτών κυμάτων, το κρατάει όρθιο και κραταιό, αν και χρωματισμένο για πάντα από μελένια ηδύτητα.
Η μακρά, διατρητικά ορυκτή και εν μέρει φαινολική επίγευση, τελειώνει αυτό που άρχισε να διαφαίνεται από το κέντρο και εντεύθεν του μέσου ουρανίσκου: μιά ξινόπικρη, γλυκόξινη bitter ανάμνηση από ξύσματα ζαχαρωμένου νεραντζιού και περγαμόντο που εμπλέκεται με νωπά τρίμματά τους, που προσπαθεί να αντιταχθεί στον αφέντη της γλύκας. Κατά τα άλλα, το αλκοόλ κατακαίει μέσα στην ultra πικάντικη και πιπεράτη ροή των μπαχαριών και βοτάνων.
Φιάλη από τέλειες συνθήκες ωριμαντή.
Τιμή, κατ’εκτίμηση.
Σκαιότατα αντιγαστρονομικό, η προσοχή είναι επιβεβλημένη για να μην μπατάρει το τραπέζι από την γλύκα. Με ερωτηματικό και επιφύλαξη, ριζότο κίτρινης κολοκύθας με λιωμένο καπνιστό cheddar μακράς παλαίωσης, αρνάκι με γλυκοπατάτα, καραμελωμένη χοιρινή παντσέτα με γλάσο πορτοκαλιού, ενώ βέβαια μην διανοηθείτε τίποτα σε ψαρικά, εκτός ίσως από σπέσιαλ παρασκευές που να εμπλέκουν καπνιστό χέλι ή σολομό, αλλά που να συνοδεύονται από διάφορα chutneys. Προσωπικά, θα το έβαζα στο τέλος ενός γεύματος με πικάντικα τυριά παλαίωσης, με αρκετά πορτοκαλί και αγελαδινά μέσα, όπως Mimolette.
