Διγενές στο έρμα.
Και τα κοφίνια κουβάλησαν τον Αιγαιΐτικο ήλιο.
Φιλόδοξο κράμα από δύο σπέρματα σταφύλια, ένα στο γυαλί στην μεγαλόνησο.
Όσο φως χωράει από θαμπό κάτοπτρο, πλαγιάζει στους πρόποδες του Ψηλορείτη.
Λευκός Ξηρός Οίνος, Μέλαμπες Ρεθύμνου, Κρήτη
Βιδιανό 70%, Ασσύρτικο 30%
Θολό, ιζηματώδες, ανοιχτό χρυσαφί-πορτοκαλί.
Αρκετά εξελιγμένη, με οξειδωτική διατύπωση μύτη, που εκφράζει πλούτο εστιαζόμενη σε υπερώριμα πυρηνόκαρπα και εσπεριδοειδή, την ώρα που κομπόστα ροδάκινο και μαρμελάδα βερύκοκκο τείνουν να επικρατήσουν. Γερασμένα ωχρά και χαλκόχρωμα άνθη, διακριτό βοτανικό πλαίσιο, κερί και βουτυρώδης λιπαρότητα, μαζί με ζυμώδη αναφορά και ήπιες μπαχαράτες θέσεις.
Γεμάτο, πλούσιο και ελαιώδες στον ουρανίσκο, και με σαφή οξειδωτική ροπή που δεν προσπαθεί να κρύψει. Δεν επαφίεται στις υψηλές εντάσεις αλλά χρησιμοποιεί την ελαφρώς ζωηρούτσικη οξύτητα γιά να διευκρινίσει, το δυνατόν, το υπερώριμο και εν πολλοίς μαγειρεμένο εσπεριδοειδές και πυρηνόκαρπο φρούτο.
Πεσμένα πορτοκαλί άνθη, όσο δείχνει σαφή προτίμηση στο να εκδηλώσει τις βοτανικές του νύξεις, ενώ τυροκομικά και βουτυρένια της αυθόρμητης ζύμωσης, οδηγούν σε άμεσα προσλήψιμη ορυκτή διαγράμμιση, με ξηροκαρπάτα και ξερών χόρτων στοιχεία να έπονται, μαζί με υπόηχα γήϊνα εμβάσματα. Σχετικά ήπια μπαχαράτο.
Καλή, ορυκτή, με ισχυρό φαινολικό ιστό και ιδιαίτερα θερμή από το αλκοόλ επίγευση. Βαίνει οξειδωτικά, με αναβαθμισμένα στην αίσθηση ξηροκαρπάτα, γήϊνα και ξερών χόρτων θέματα, λίγο πιό spicy μπαχαρένια, ακούραστα βοτανική. Τα εξαιρετικά λιγοστά θειώδη, ακούγονται.
Κρεμμυδόσουπα, βελουτέ κολοκυθόσουπα με λευκούς ηλιόσπορους, χοιρινό με κυδώνι, οσπριάδες με σταφίδα και ξύσμα από πορτοκάλι, γεμιστό καλαμάρι με πληγούρι, ρεβύθια στον φούρνο με καπνιστή τηγανητή παντσέτα, πλούσια σαγανάκια θαλασσινών με μουστάρδα και πολύχρωμες πιπεριές, οσμηρά κίτρινα σκληρά τυριά.
