Ηδυτάτην τε και αμάραντος μνήμη.
Η τελευταία γλύκα. Η τελευταία γλύκα μέσα στην απέραντη πίκρα που θα συνοδεύει τα χρόνια μας.
ΠΟΠ Μοσχάτος Ρίου-Πατρών, Οίνος Φυσικώς Γλυκύς Λιαστός, Προάστειο Πάτρας, Αχαΐα, Πελοπόννησος
Μοσχάτο Ρίου (Μικρόρωγο Μοσχάτο)
Βαθύ χρυσαφί.
Θεσπέσια, μαγικά αρώματα κατακλύζουν την μύτη με γλυκό του κουταλιού σταφυλάκι, την ώρα που ο εσπεριδοειδής παράγοντας εκπροσωπείται πολυσχιδώς με bergamot curd, μέλι λεμονιάς και πορτοκαλιάς καθώς και μαρμελάδα νεράντζι. Μιά πίσω απήχηση κρεμένιων παρασκευών και confit από πυρηνόκαρπα και τροπικά φρούτα επιτείνει την διευρυμένη πρόσληψη, με τα καραμελωμένα κρινένια μα και κίτρινα άνθη, τα γλυκά φουρνιστά Ανατολίτικα μπαχάρια και το λιασμένο βοτανικό στοιχείο, να συνιστούν έναν περιρρέοντα χώρο που σταλάζει γλύκα, έχοντας το φυστίκι Αιγίνης να διατρανώνει περαιτέρω την μεγαλειότητα.
Ο Ιλαρωδός χυμός κρέμα της ζωής που μεθάει τον ουρανίσκο, τραγουδιστά πατάει η ζωή τον θάνατο στο καρτέρι της άσβεστης μνήμης να εξαφανίσει την λήθη. Κολλώδες σε βαθμό που δύσκολα μπορούν να διαχωριστούν οι σιαγόνες, το θεόπηχτο, συμπυκνωμένο στα όρια γεμάτο σώμα, εξασφαλίζει αιωνιότητα στις γευστικές καταγραφές αφού η ηδονή καλεί σε θριαμβική ψυχική ανάταση. Νιώθεις τον Ηλιάτορα να διατάζει τα σταφύλια να γίνουν γλύκα, και κείνη, μετουσιωμένη στο αμαρτωλό φρούτο με δαιμονική ένταση, που τα όξινα σμήνη σαν μικρές φτερωτές νύμφες σηκώνουν κι άλλο ψηλά μην αφήνοντας να εκπέσει πουθενά, παίρνει διαστάσεις ολοκληρωτισμού, όπου στο ίδιο μήκος κύματος δεν αφήνει να διαφύγει κανένα οξειδωτικό ψηψίο, σαν μία αόρατη ανώτατη βαρύτητα. Τα επιμέρους συναρτώμενα σημεία διατυμπανίζουν την ανωτερότητα του λιαστού Μοσχάτου εσαεί, υποθάλποντας τον ορυκτό τόνο που θα παρανομεί γλυκά γιά πάντα μέσα μας.
Η άρνηση της επίγευσης να τελειώσει, είναι δηλωτική του στοιχειού που θα κατοικεί την ψυχή μέχρι το τέλος των χρόνων.
Δεν χρειάζεται να είστε σπάταλοι ή να βιάζεστε. Το θείο νέκταρ, το θεσπεσιότερο που έφτιαξε ποτέ ο καλύτερος κρασάς της γενιάς του, μπορεί να παραμείνει ικανό και εκπληρωτικό γιά μήνες μέσα στο ψυγείο σας.
Πρώτα μόνο του. Όσο αντέξεις την γλύκα, γιά να γευτείς την τελευταία χεριά του μάστορα.
Έπειτα με κατσαμάκι γιά να σταθμίσει με την τυρένια του απόκλιση την ατέρμονη απόλαυση της ηδείας πλημμύρας.
Κι ύστερα, παραδίνεσαι στην Ανατολή με κιουνεφέ, εκμέκ κανταΐφι, και χανούμ μπουρέκ.
Μιά τελευταία ανασεμιά θύμησης, καθώς τα μάτια κλείνουν με αναμνήσεις, όταν μιγνύεται η γλύκα της δημιουργίας του με Colston Basset Stilton και BelGioioso Gorgonzola.
