Μαύρο του Αιγαίου.
Όσο κι αν τίποτα εκεί να μην είναι συνυφασμένο με αυτό.
Όσο κι αν η ενάργεια του φωτός αποτρεπτική εξ ορισμού γιά οτιδήποτε σκοτεινό.
Το Μαυροθήρικο έρχεται να μπογιατίσει με μελανή αρμύρα τα άσπρα σπίτια, εκλέκτορας ζωηρών χρωμάτων στο ασβεστωμένο φέγγος.
ΠΓΕ Δωδεκάνησος, Βάγια Πάτμου, Δωδεκάνησα
Μαυροθήρικο / Μαυράθηρο
Γιά λίγο, όχι απόλυτα σκούρο ρουμπινί.
Εξαισίως και λαχταριστά φρουτώδης μύτη, γιά πολλά τάληρα. Παρφέ σοκολάτας φρούτων, ώριμα σκούρα κεράσια και maraschino, δαμάσκηνα βανίλιες, εκπληρώνονται ανθικά σε ένα μεγάλο εύρος, από νωπά μελανόχρωμα και μπλε-λιλά λουλουδένια αναπτύγματα, μέχρι και αποξηραμένα. Κατακλυστικά μπαχαρώδης αίσθηση με σανταλόξυλο, μοσχοκάρφι, γαρυφαλέλαιο, ενώ λες και είναι ζωντανή πρόσληψη τα κομμάτια κανέλας που πλέουν στην κομπόστα δαμάσκηνου, με το σπασμένο πιπέρι να προσθέτει άλλη μιά αφορμή θέλξης, μαζί με ψήγματα από πράσινο καφέ. Κάτι γήϊνο και ορυκτό με σπασμένο οψιδιανό ελλοχεύει, χωρίς να μπορεί να επικυρωθεί.
Κρασένιο, πραγματικά οινώδες στον ουρανίσκο, με την επαληθευτική της όσφρησης, γευστική λύτρωση, να έρχεται με μιά ήρεμη, γαλήνια κυματική, δικής του, ολόδικής του συχνότητας, που δεν συσχετίζεται με εκρήξεις, διατρήσεις και εντάσεις, αλλά που εμπλέκει το καίριο διακύβευμα της βαθιάς, εισχωρητικής νοστιμιάς σε υπερθετικό βαθμό. Ακόμα και η οξύτητα ακολουθεί την ήπια ρότα, μαλακή και υπόγεια, ενώ οι τελείως λείες, αφανείς τανίνες που χρησιμεύουν μόνο γιά λίπανση, συναινούν στην κατάσταση της γλυκιάς ηρεμίας του. Ο ζουμερότατος, λίγο πάνω από μέτριος όγκος, παρέχει αφειδώς όλα τα συμπαρομαρτούντα της μπαχαρένιας, φρουτώδους και ανθικής φύσης του, με σοκολατένια, ξηροκαρπάτα και κρυφοαλδεϋδικά εμβάσματα που εμπεριέχουν λεπτές ορυκτές γραμμές.
Πολύ όμορφη επίγευση που ακουμπάει το μακρά, εξόχως φρουτώδης, μπαχαρένια και ανθική, με παρφέ νοστιμιά και κομπόστα κεράσι αυτήν την φορά, επιτηδεύεται ορυκτά, ενώ τα σημεία των ξηρών καρπών, χαρουπιού αλλά και οι νότες από τα ξερά χόρτα, δίνουν με εξαιρετική συγκάλυψη τον εσώτατα χωμένο οξειδωτικό παλμό, που δεν γίνεται πιστευτός με τίποτα.
Κρατήστε το ανοιχτό την τρίτη, ακόμα και τέταρτη μέρα ανοιχτό και απολαύστε το, αφού τότε θα απαλλαγεί από την πολύ πιό εμφανή αλδεϋδική, σχεδόν μηλιτική συμπεριφορά του τις πρώτες ώρες.
Γόνιμο παντού, χρησιμοποιήστε το κατά το δοκούν, από ελαφρύ BBQ και ψητά της ώρας, γεμιστές ντομάτες, πάστα με κόκκινες σάλτσες αλλά και κριθαρότο οστρακόδερμων με ντομάτα, όπως και linguine με σάλτσα νομάτας και γαρίδες, ενώ δροσισμένο ελαφρά, θα είναι έξοχο απεριτίφ με τους χαλαρούς, νωχελικούς ρυθμούς του.
