Αναζητώντας το φως.
Ακόμα και στις Τυρρηνικές ακτές.
Και ανάμεσα σε τόσες και τόσες γηγενείς επιλογές.
Αν ήταν να φέρει την άνοιξη το Vermentino στο Ελληνικό κρασί, θα την είχε φέρει νωρίτερα.
Οίνος Λευκός Ξηρός, Φαλάνη Λαρίσης, Θεσσαλία
Vermentino
Ανοιχτό προς μέτριο λεμονί, ιδιαίτερα πρασινωπό, οι μυριάδες μικροφυσαλίδες -πιθανό διοξείδιο- εξαφανίστηκαν πάραυτα.
Παρότι εσοδείας ’23, ακόμα κάποια πολύ μικρά εστερικά σημεία πεπονιού και μπανάνας στην μύτη. Πιό λευκόσαρκη στα ενδότερα και με μιά φαντασιακή προβολή λιπαρότητας με ελαϊκή συμπεριφορά, με την λιπαρότητα να περιλαμβάνει και άνθη γαρδένιας. Υπάρχει κάτι το απροσδιόριστα πράσινο, έντονα, είτε αυτό αφορά βότανα ή φυτά, είτε φλούδα από αχλάδι ή ξινόμηλο, ίσως η νύξη από κυπαρισσόμηλο και πευκοβελόνα να διαλευκάνει κάτι. Μιά στίξη ωριμότητας από κρέμα λεμονιού.
Διάχυτη πικρίλα στο στόμα. Αν αυτό γευστικοποιεί τις προαναφερθείσες πράσινες επισημάνσεις αλλά και τον χαμηλό αλκοολικό βαθμό, είναι μία εκδοχή και μία ίσως αιτιολόγηση, πάντως δεν φλερτάρει έντονα με την αισθητική. Στον μέτριο και πλέον όγκο με την σαφή λιπαρότητα αλλά και το κρυφό βάρος, το νεύρο δεν είναι η προτεραιότητα και το κρασί ρεμβάζει κάπως ράθυμα. Σε καμιά περίπτωση κακοφτιαγμένο, αλλά η έλλειψη ενέργειας -και δεν είναι η μετρίου ύψους οξύτητα υπαίτια γι αυτό- τού αφαιρεί ενδιαφέρον, ακόμα κι αν το φρούτο δεν σχηματοποιείται αδιάφορα στην γευστική αρωματικότητα, εμφανώς προς την λευκόσαρκη πλευρά.
Ακόμα πιό bitter στην μέτρια επίγευση -σε μιά κομψή διατύπωση της πίκρας-, αφού προσλαμβάνονται ακόμα και ρητινικές πτυχές βοτάνων και λοιπών πράσινων στοιχείων. Τα αμυδρά ορυκτά σημεία δεν απαλύνουν κάτι, το θειώδες ακούγεται.
Στην επικείμενη -φαντάζομαι- αναδιάρθρωση της ετικέτας που θα περιλαμβάνει και περισσότερες λεπτομέρειες, καλό θα είναι το logo να μην μοιάζει με το σηματάκι στο στήθος του Captain Kirk (Trekkies, ξεσηκωθείτε!).
Η τρέχουσα χρονιά.
Ελαφρά κουζίνα, βασισμένη αρκετά στον φυτικό και βοτανικό παράγοντα. Πράσινες σαλάτες, χορτόπιτες, κοτόπουλο με σπανάκι, καλοκαιρινά μεζεδάκια όπως τηγανητοί κολοκυθοκεφτέδες, σπαράγγια σωτέ, ψητές πιπεριές.
