Διάνα λένε.
Ακριβώς η ριξιά.
Έτσι όπως πρέπει να υλοποιείται η σκέψη.
Και όταν αυτό που έχεις μέσα στο μυαλό σου, παίρνει μορφή και υπόσταση όπως το είχες φανταστεί, δεν μπορεί παρά να είναι πετυχημένο. Γιατί όταν οι προδιαγραφές μιάς πρώτης ύλης, και ενός συγκεκριμένου πρωτόκολλου οινοποίησης κατατείνουν και απεικονίζουν φαντασιακά σε κάτι, και αυτό πραγματοποιείται και μετουσιώνεται σε προσδοκώμενη αποτίμηση, είσαι μέσα.
Ένα παντός καιρού, φρέσκο Αγιωργίτικο.
ΠΓΕ Πελοπόννησος, Κορωπί Αττικής, Στερεά Ελλάδα
Αγιωργίτικο
Μέτριο διαπερατό ρουμπινί.
Επιθυμητή, νεανική ανθώδης μύτη, με δροσερή ανάμνηση κερασιών και βύσινων.
Κλείνεται μέσα σε ευρύ πεδίο γλυκών μπαχαριών με πολύ ήπια, ανεπαίσθητη στίξη από το ούτως ή άλλως, ελάχιστο βαρέλι, και την άτονη βανιλάτη εκφορά του να συνοδεύεται από αδιόρατα καπνικά και ταμπάκο στοιχεία. Ο βοτανικός και φυτικός παράγοντας ωραία ενσωματωμένος, με διακριτική υπόμνηση.
Ζωηρό και με ενέργεια στον ουρανίσκο, με την στάθμη του όγκου να στέκεται με σαρκώδη άποψη στο μέτριο βάρος. Η δροσιά της οξύτητας δεν αφήνει καμιά παρερμηνεία γιά την κόκκινη διατύπωση του ανθικού φρούτου που φτάνει ακόμα και σε cranberry εκτίμηση, με τις πολύ καλά δουλεμένες τανίνες να γλιστράν μετριοπαθώς. Λίγο πιό αισθητό το μπαχαράτο στοιχείο και η βελανιδιά με σοκολατένιες και καφέϊνες νότες εδώ, αλλά και πάλι σε σοφή ένταξη μέσα στο σύνολο, ενώ το φυτικό θέμα πλήρως εναρμονισμένο.
Καλή, πάνω από μέτρια επίγευση, ακόμα πιό μπαχαράτη και με πιό ευκρινή τα επιμέρους στοιχεία του βαρελιού που παρατηρήθηκαν, και όμως χωρίς να εξοκέλλει, με το ώριμο φυτικό θέμα χωνεμένο.
Μην το πολυζορίζετε στην πρωτεΐνη, δώστε του μακαρόνια με κιμά, κοφτό μακαρονάκι με κοκκινιστή σάλτσα ζαρζαβατικών, κοκκινιστό κοτόπουλο με ρύζι, ενώ θα είναι άριστο με ριζότο ή κριθαρότο οστρακόδερμων και μαύρα βραχόψαρα με κόκκινη σάλτσα και λαχανικά.
