Ατρόχιστο στο μπαΐρι.
Μα η σμύριδα του ήλιου περιμένει.
Το αμόνι θωρεί, να σφυροκοπήσει την ακατέργαστη κοψιά του.
Η πρώτη προσπάθεια οινοποίησης του παράδοξου σταφυλιού, μόνο του, γεμίζει με αισιοδοξία.
Ο απτόητος, ακάματος οίστρος του τρυγητή του, η εστιασμένη ματιά του, να καταπιαστεί με κάτι χωρίς τις παραμικρές προσλαμβάνουσες, παραστάσεις, και ιστορικό, απονέμουν ηρωϊκή επιδαψίλευση, γιά έναν κόπο που μελλοντικά θα αποδώσει τα δέοντα.
Οίνος Λευκός Ξηρός Επιτραπέζιος, Κούτελα Μυκόνου, Κυκλάδες
Λευκή Ξερομαχαιρού
Μέτριο προς βαθύ λεμονί με χρυσαφιές ανταύγειες, όχι απολύτως διαυγές.
Βουτυρώδης, λιπαρή μύτη, με κρέμες ζαχαροπλαστικής και λεμονιού, αφού απέπεμψε κάποια πρώϊμα αναγωγικά στοιχεία βρασμένων βολβών και λάχανου. Γινωμένα ανοιχτόχρωμα άνθη, ανθόμελο και σιρόπι γλυκόζης, οδηγούν με ελαφριά οξειδωτική επίφαση στο λευκόσαρκο κέντρο, που επιδέχεται ερμηνείας και κίτρινων φρούτων, με σπιρτόζικους μπαχαρένιους τόνους και ελαφρά βοτανική στίξη.
Ελαιώδες στην κύλισή του στον ουρανίσκο, με ήπια, ήσυχη ένταση μεταφέρει τα σιροπάτα, ανθικά και λευκόσαρκα κομμάτια συναρμογής του, σχεδόν αποφεύγοντας την οξειδωτική καταχώρηση.
Ακολοθούμενο από την αντίστοιχη χαμηλόσυχνη οξύτητα, στον ελαφρά πάνω από μέτριο, λιπαρό όγκο, έχει μιά πολύ ενδιαφέρουσα, σχεδόν τυρένια, αντίστιξη αλμύρας, γιά να ισοσκελίζει την γλύκα. Μαλακό μπαχαράτο περιβάλλον, με γήινα, μανιταρένια στοιχεία, που αφήνει κάποιες αμυδρές τελείες από την εν γένει απούσα βοτανική έκφραση.
Ικανοποιητική επίγευση, ένα εξέχον σημείο του κρασιού, με φαινολική και ορυκτή επίδραση, όπου μέσα από μιά φευγαλέα βοτανική επανάκαμψη, και περνώντας από βολβώδεις και μανιταρένιες νύξεις, αφοσιώνεται στην τυροκομική, αλμυρή του διάσταση.
Λευκά μαλακά ή αλοιφώδη τυριά, σκαλοπίνια κοτόπουλου αλά κρεμ, πάστα με λευκή σάλτσα μανιταριών, κοτόπουλο φούρνου, τυρένιο σαγανάκι γαλέου, ενώ είναι καταπληκτικό με βραστή σαλάτα μπρόκολου και κουνουπιδιού.
