Κατοχυρωμένες θέσεις.
Και το Chardonnay δεν δίνει δικαίωμα.
Από οποιαδήποτε εκκίνηση και σε οποιονδήποτε τερματισμό.
Η προφανώς γονιδιακή του κλίση στο να προσφέρει υπό τις περισσότερες συνθήκες, του δωρίζει δεξιότητες σε όλες τις οινοποιητικές μεθόδους.
ΠΓΕ Κοιλάδα Αταλάντης, Αταλάντη Φθιώτιδας, Στερεά Ελλάδα
Chardonnay
Μέτριο λεμονί.
Κάθολου ακατάδεκτη μύτη σε εστερικότητα, κουβαλάει ευκρινώς τα της πρόσφατης οινοποίησης με λιπαρά λευκά λουλούδια, πεπόνι και μπανάνα μαζί με κάποια σημεία τσιχλόφουσκας, που προλαβαίνουν την κρίση λευκόσαρκων και εσπεριδοειδών στοιχείων τα οποία αργότερα θα κατισχύσουν. Ανθόμελο εμπλέκεται στο ευρύ μπαχαρένιο περιβάλλον που έχει και πικάντικες εκδοχές, με ενσωματωμένο τον βοτανικό παράγοντα.
Η συνταγή της νοστιμιάς του Chardonnay είναι εκεί, πληρώνοντας απαλά τον όγκο προς τα γεμάτα, και γευστικοποιώντας το οσφρητικό αποτύπωμα. Η ελαφρά λιπαρή του αίσθηση γίνεται πεδίο μπαλαντζαρίσματος από την ικανότητα της οξύτητας να την ισοσκελίσει από μέτριο και λίγο παραπάνω ύψος, συνδραμόμενη και από ήπιο ορυκτό τέμπο που το ελαφραίνει το δυνατόν. Μικρή μετατόπιση προς πιό σοβαρές, εσπεριδοειδείς συντεταγμένες, έστω και με την μορφή τάρτας και κρέμας, αφήνοντας σε θαμπή ανάγνωση τα πεπονάτα και μπανάνας σημεία, παραμένοντας σε ανθικό πρόσημο και προσλαβάνοντας αχνή τροπική θεματική. Το μπαχαράτο πλαίσιο δίνει στίγμα γιά πιό πιπεράτες φόρμες παρασύροντας και τις βοτανικές στιγμές σ’αυτό, όσο διαβαίνει γιά ελαφρότατα πιό αυστηρό κλείσιμο με λεμονάτα και κιτρώδη ξύσματα.
Πολύ καλή, ηπίως φαινολική επίγευση, που δεν παρεκτρέπεται πουθενά εγκολπώνοντας το αλκοόλ και δίνοντας το έναυσμα της ελαφράδας μέσα στην λιπαρότητα μέσω του σχήματος ορυκτού, ξυσμάτων, και πιπεράτων και πικάντικων εκφορών που δίνουν ενέργεια.
Σύντομα καλύτερο και πιό σοβαρό.
Δεν προβληματίζεται εύκολα στο τραπέζι, θαλασσινά και ψάρια, πουλερικά και λευκό κρέας με λευκές σάλτσες, ημίσκληρα λιπαρά τυριά και πάστα με κρεμώδεις, παχιές σάλτσες, μεζέδες και παραδοσιακά μαμαδίστικα πιάτα.
