Ultimatum.
Κρίσιμο σημείο ανοχής.
Η θρυλούμενη επιρρέπειά του στο φίλιο μέσο της βελανιδιάς.
Το σταφύλι που συνδύασε περισσότερο από όλα το όνομά του, με την άρρηκτα καλή σχέση του με το βαρέλι, όσον αφορά τα λευκά.
Σε σημείο σχεδόν κατάχρησης, ο Καπνίας εκμεταλλεύεται την ισχυρή κράση της ποικιλίας, γιά να εξωθήσει στα όρια την έξωθεν καλή μαρτυρία του, και ασφαλώς υστεροφημία της ετικέτας, παίζοντας με την φωτιά του ξύλου.
ΠΓΕ Κοιλάδα Αταλάντης, Αταλάντη Φθιώτιδας, Στερεά Ελλάδα
Chardonnay
Μέτριο λεμονί με πρασινωπές ανταύγειες.
Ελευθεριάζουσα βανιλάτη, η μύτη προχωράει στους εσώτερους κύκλους της υπό την απόλυτη εποπτεία του βαρελιού. Κρέμα και mousse λεμονιού μαζί με ώριμα ανοιχτόχρωμα εσπεριδοειδή, διάκεινται φιλικά ως προς την ανθική τους έκδοση, ίσως και με λίγη βοήθεια από γαρδένια, ενώ η βοτανικότητα διεκδικεί σοβαρό μερίδιο της οσφρητικής μνήμης. Πλούσιο μπαχαράτο περιβάλλον από κίτρινους και πράσινους σπόρους, όσο βούτυρο προσεταιρίζεται στα ελαφρώς καπνικά σημεία.
Πληθωρικότητα, με άφθονο νεοκοσμίτικο λούσο στον λιπαρό, γεμάτο ουρανίσκο, και ο μόνος λόγος που δεν καταλύεται από την επιτακτική παρουσία της βανίλιας και του βαρελιού, είναι η άριστη πάστα του φρούτου, το οποίο ανθίσταται με γευστική ένταση, και που με την αρωγή της ενεργειακά στιβαρής οξύτητας, σωματοποιεί την κρεμένια, εσπεριδοειδή και ανθική σημειολογία. Βούτυρο, μπαχάρια, βότανα και ορυκτό, παρέπονται χωρίς να περιθωριοποιούνται, δίνοντας τις πρέπουσες νότες στο σύνολο, που εκδηλώνει και ήπια φαινολική ραχοκοκκαλιά.
Καλή, πάνω από μέτρια, με κρεμένια γλύκα, ορυκτή και φαινολική επίγευση, ανυπερθέτως βανιλάτη και μπαχαρένια. Θέρμη από το αλκοόλ, μαζί με ξύσματα εσπεριδοειδών που διευκολύνουν την βοτανική αντίληψη.
Λιπαρά κίτρινα σκληρά και ημίσκληρα τυριά, πάστα ογκρατέν και γενικότερα πληθωρικές, κρεμώδεις σάλτσες στα ζυμαρικά. Σφυρίδα Αθηναϊκή μαγιονέζα, μαγιάτικο, ξιφίας, σε φέτες με μουσταρδομαγιονέζα και αγγουρομαγιονέζα, ψαρονέφρι με σάλτσα βουτύρου, γουρουνάκι γεμιστό με μήλα και τζίντζερ, τερίνες λαχανικών, Quiche Lorraine.
