Στα πάτρια εδάφη, πιθανόν να ήταν εκτός των συνήθων προδιαγραφών.
Τα κοντά 800 μέτρα όμως, στην ορεινή Αρκαδία, μάλλον του ταιριάξαν γάντι.
Ο Κοκκινόμυλος από την αρχή σχεδόν, έχει φτιάξει το όνομά του, σαν ένα από τα καλύτερα -γιά ορισμένους το κορυφαίο- Merlot της χώρας.
Πόσο πιό πολύ παρεξήγηση, γι’αυτήν την ποικιλιά, έχοντας ακούσει ακόμα κι από έμπειρους οινολόγους-παραγωγούς, πως δεν βρίσκουν τον λόγο ύπαρξής της, λησμονώντας την συνεισφορά της στην παγκόσμια παραγωγή, όπως και ότι ορισμένα από τα ενδοξότερα και δυσβάσταχτα ακριβά κρασιά-θρύλους, προέρχονται απ’αυτήν.
Τοπικός Οίνος Τεγέας, Αρκαδία, Πελοπόννησος
Merlot
Προς βαθύ ρουμπινί το χρώμα, με γκρενά μηνίσκο
Αισθαντική θαρρείς, υπέροχη μύτη. Αποξηραμένα φρούτα και αποξηραμένα πέταλα λουλουδιών, αναμειγνύονται με Μαροκάνικα μπαχάρια, γιά να ντύσουν τον πυρήνα των κόκκινων φρούτων του δάσους, δαμάσκηνου και κερασιού.
Δερματικοί και ελάχιστοι βοτανικοί τόνοι, υποψιά sous-bois.
Σούπερ νόστιμο, ανάλαφρο από την υψηλή οξύτητα, με αλλεπάλληλα στρώματα κόκκινων και λίγων μαύρων φρούτων στον ουρανίσκο.
Συνεκτικό, σοβαρό και παιχνιδιάρικο μαζί, σε ένα βάρος σώματος που δεν είναι εύκολο να καταμετρηθεί, μιάς και η εξαιρετική οξύτητα και οι άξιες μνείας γιά την δουλειά τους, τανίνες, φροντίζουν να το κάνουν να φαίνεται μέτριο, ξεγελώντας την κυριώς εντύπωση του γεμάτου.
Θελκτικά μπαχαρώδες, δίνει έντονα στίγματα ορυκτού, με καπνό και δέρμα να επιτείνουν την πολυπλοκότητα, αν και λίγο πιό αλκοολικό απ’όσο θα ήθελα.
Πολυδιάστατη, μακρά επίγευση.
Ορυκτό, bitter, espresso, καψαλισμένη πέτσα, με τις τανίνες να επιχρίζουν εκ νέου και πιό δυναμικά, χωρίς εχθρότητα παρ’όλ’αυτά.
Κοκκινιστό κατσαρόλας, αλλά και κυνήγι, ηλικιωμένες σκληρές γραβιέρες.
