Ευκλεής, παγγενέτωρ τόπος, Νεμέα παμμήτηρα, αρχή πάντων, πάντων τε τελευτή, κοινή πάντεσιν τελευτή.
Πλάστειρα γη, αιώνιον έδρανον, κοσμήτειρα των όμορφων, δαήμων των όλων.
Έτσι αξίζει, έτσι πρέπει, γιά την ολβιοδότιδα Γη που πήρε το αίμα του Ηρακλή, γιά να το κάμει κρασί.
Σ’αυτήν την γη ο μέγας καλλιτέχνης, ο μεγάλος αρτιζάνος Θ.Παπαϊωάννου, έδειξε, δίδαξε πως, ηράσθη την.
Να βρεθούν κι άλλοι σαν κι αυτόν, με μισό κλέος απ’αυτό, πιο ήρωες να γίνουν.
ΠΟΠ Νεμέα, Αρχαία Νεμέα, Πελοπόννησος
Αγιωργίτικο
Μέτριο προς βαθύ ρουμπινί με βυσσινί μηνίσκο.
Μαγική, ναυσίνοη εμπειρία, ο ανθικός, αιθέριος άνεμος που πνέει σ’εκεί που ο νους τον καταλαβαίνει ως όσφρηση.
Βιολέτες και λεβάντα, μπλε κρίνος και ζουμπούλια. Κεράσια και δαμάσκηνο, γλυκά, πάνγλυκα μπαχάρια, σαν από άγγιγμα Αμερικάνικης δρυός θαρρώ, αλλά και πάλι δεν είμαι σίγουρος, αλλά και πάλι δεν με νοιάζει.
Μαύρη Κορινθιακή, αφυδατωμένο δαμάσκηνο, goji berry, μαύρο τσάι και μαντζουράνα.
Ο πλούτος της μύτης δεν έχει τέλος.
Μέγιστη ράτσα, ακριβό pedigree στον εμβρόντητο ουρανίσκο.
Σύμφυσις. Απόλυτη στρογγυλάδα.
Μουλιασμένα στο αλκοόλ σκούρα πέταλα, κορτάρουν το γνήσιο, ευδαιμονικό φρούτο, που αρτύζεται από τα γλυκά μπαχάρια, που σέρτικα δεν είναι.
Bitter κουβερτούρα, αβίαστο ορυκτό, βότανα και αφέψημα μαντζουράνας.
Μέτριος όγκος, απίθανη δομή, υψίσυχνη οξύτητα ακροβοδίκαιης ισορροπίας, όχι αντιπερισπασμός, με κοψιά κρυφή, τανίνες μεγαλομοριακές, με βαθύ πολυμερισμό, λιγωτικά νόστιμες.
Λίγο πιό μακρά θα ήθελα την επίγευση, γιά την φοβερή στόφα που επέδειξε. Και πάλι, κοντή δεν είναι, ξινόπικρη, bitter, ορυκτή, ανθική.
Εύθραυστο. Κραταιό. Αρχέγονο.
Έμπλεο σαγήνης, δείχνει πως πρέπει να είναι μία κομψή, πραγματική Νεμέα.
Θα μπορούσε να κατατροπώσει οποιαδήποτε πολύφερνη παραδοσιακή Rioja, η επιτομή του old school, τόσο ευκταία επιθυμητό, τόσο σύγχρονο, τόσο επίκαιρο.
Πέρδικα βουνίσια, με σάλτσα φρούτων του δάσους.
