Η φράξια των ανυστερόβουλων δεσμών.
Ο φαινοτυπικός δαρβινισμός του Μούχταρου.
Μιά αλάθευτη οργανοληπτική επικράτεια, εντός της λογισμικής αβεβαιότητας των διδαχθέντων.
Ένα χωρίο που θα έπρεπε να παραδίδεται στα ανώτατα ιδρύματα εκμάθησης οίνου, ακόμα και σε πανεπιστημιακό επίπεδο, γιά το πώς μιά υποτιθέμενη γενετική παραλλαγή, επιβάλλεται του γονότυπου μέσω της αταλάντευτης γευσιγνωστικής αναγνώρισής της, πάραυτα, οπουδήποτε, οποτεδήποτε.
ΠΓΕ Θήβα, Άσκρη Βοιωτίας, Στερεά Ελλάδα
Μούχταρο
Μέτριο προς βαθύ ρουμπινί, εντεταμένα ιώδες.
Άχαστη ταυτοποίηση στην μύτη, με αναγνωρίσιμες πληροφορίες σκούρας ανθικής φύσεως, ζαχαρωμένου σμέουρου και πουρέ κόκκινου βατόμουρου, περιφερόμενα σε άπλετο φυτικό περιβάλλον που καταλήγει σε συμπύκνωμα αλόης. Γλυκά και ελαφρά πιπεράτα μπαχάρια, ενώ υφέρπει δερματικός προσδιορισμός.
Ζωηρό, απολύτως γλυκόξινο, γεμάτο ενέργεια στον ουρανίσκο και με παιχνιδιάρικα αρώματα που η υψηλή φυσική οξύτητα κάνει να ανακτούν υπόσταση φρεσκάδας. Ανθικά, κόκκινου γλυκόξινου φρούτου και φυτικών στίξεων σημεία που δεν προσομοιάζουν πουθενά, παρά μόνο στο φερόμενο ως ξεχωριστή ποικιλία, ιδίωμά του. Σαρκώδης, ζουμερός, σχεδόν γεμάτος όγκος, με τα μπαχάρια συμβαλλόμενα άψογα και διάφορα της συνετότατης χρήσης βαρελιού, όπως και ο παραμονεύων δερματικός τόνος σε ελάχιστη εκδήλωση, με περφεξιονιστικές, καλοδουλεμένες, μυστικά ισχυρές τανίνες και υπόνοια ορυκτού στο τέλος.
Ωραιότατη, σχεδόν μακρά επίγευση, με πιό αισθητή ορυκτή διατύπωση και συνεχιζόμενα γλυκόξινη, επεξεργάζεται με ενδιαφέρουσα ευελιξία το έντονο φυτικό της πρόταγμα έχοντας ανεπαίσθητη σοκολατένια αντήχηση, το δε αλκοόλ ακούγεται πολύ ελαφρά και καθόλου άκομψα.
Φαίνεται πιό όξινο και γλυκόξινο από άλλες φορές, αλλά πάντα Μούχταρο.
Χουνκιάρ μπεγεντί με αρνί, κοκκινιστό βοδινό με μελιτζάνες στην κατσαρόλα, εντόσθια όπως κοκορέτσι, συκωταριά και τα λοιπά, Σμυρναίϊκα σουτζουκάκια με όξινη κοκκινιστή σάλτσα και κύμινο, σκληρά κίτρινα τυριά.
