Γυαλίζοντας την μπιζουτιέρα.
Στιλβώνοντας τους μικρούς θησαυρούς της, να περάσουν το κατώφλι της γενιάς, να μεταβούν στην άλλη.
Δεν τούς πρέπει να να κρύβονται σεντουκιασμένοι, δεν θέλουν να μείνουν θαμποί, ωχροί, αφόρετοι.
Το διάδημα της Κυδωνίτσας λαμποκοπάει.
Η θωριά του προσκαλεστική. Θέλει να το φορέσουν. Θέλει να το φορέσουν, όχι να το φυλάξουν.
Θέλει να το περπατήσουν.
Δεν θέλει χωματόδρομους.
Θέλει λεωφόρους.
ΠΓΕ Λακωνία, 17ο χλμ. Σπάρτης-Γυθείου, Λακωνία, Πελοπόννησος
Κυδωνίτσα
Μέτριο και πλέον λεμονί.
Ακραιφνής τυπικότητα, κυδωνένια, λιπαρή, πλούσια λευκόσαρκη μύτη, με πολλά λευκά άνθη και τον δέοντα spicy περίγυρο της ποικιλίας από μπαχάρια και πικάντικα βότανα, όπως και μιά γλυκιά υποψία κρέμας λεμονιού.
Μπόλικο λίπος, αλλά και μπόλικη ενέργεια στο στόμα, που γεμίζει από λευκόσαρκο ανθικό πλούτο που υποστηρίζεται από επαρκέστατη οξύτητα ούτως ώστε να αποφευχθεί η πλαδαρότητα. Μικρά εσπεριδοειδή τσιμπηματάκια στον γεμάτο όγκο, όπου ο spicy χαρακτήρας είναι πλέον σε δευτερεύον πλάνο, χωρίς να χάνει σε υπόσταση, ενώ ισχνά ορυκτά σημάδια κάνουν την εμφάνιση τους.
Επίγευση σημαντικά καλή σε μάκρος, όπου η ισσοροπία του μέσου ουρανίσκου δίνει το δικαίωμα επανάπτυξης των αρωμάτων, με λίγο πιό εμφανές το ορυκτό.
Η τιμή ξεπερνάει το value for money σαν όρο, αφού κάτι τέτοιο θα ευτέλιζε την ποιότητά του.
Καλός συνοδός φαγητού, δεν κολλάει εύκολα.
Λιπαρά μεγάλα πελαγίσια, αλλά και της λίμνης και του ποταμιού. Μπριάνα και τίνκα, τούρνα.
Μπριζολάκια λαιμού, αρνίσια παϊδάκια, μαλακά κατσικίσια τυριά με βότανα και κομματάκια φρούτων, κοτόπουλο με σπανάκι και φέτα.
