Παρενδυσία.
Αντιφατικοί, αντικρουόμενοι, αντιθετικοί κόσμοι, που μπαίνουν ο ένας μέσα στις αδιάβατες γραμμές του άλλου, που σημειολογούν μιά συνεχή αυτοκατάργηση, που διενεργούν μιά διαρκή επανεκτίμηση των χαρακτηριστικών τους.
Το ερυθρό κρασί που είναι λευκό, το λευκό κρασί που είναι κόκκινο.
Η φενακιστική διάθεσή του, να σε μειώσει σαν άποψη, ο καγχασμός της φύσης στα ανθρώπινα στεγανά, στις τριγμικές νόρμες που νιώθουν την επικείμενη κατάρρευσή τους, στα σαθρά ειωθότα που χρήζουν εμβαθυμένης ερμηνείας.
Τι είναι τι.
ΠΓΕ Τύρναβος, Παλαιόμυλος Τυρνάβου, Θεσσαλία
Λημνιώνα
Μέτριο ρουμπινί με βυσσινί-γκρενά ιριδισμούς.
Κορυφαίας κλάσης και κομψότητος μύτη, με καταπληκτικό ισοζύγιο ανάμεσα στο εκφραστικό φρούτο κόκκινων και λίγο σκουρότερων μικρόρωγων καρπών του δάσους, με τον υπόγεια ισχυρό φυτικό παράγοντα.
Ανθική επίφαση, όχι ιδιαίτερα επίμονη, δερματικός τόνος, ζαχαρωμένα σμέουρα, γλυκά μπαχάρια, γήινοι, χωμάτινοι τόνοι.
Κομψότατο και αιθέριο στο στόμα, με την οξύτητα σε φοβερή φόρμα, να διασπά με την εντεταμένη διατρητική της διάθεση το γλυκόξινο φρούτο, που εκφέρεται με μικρή ανθική υποψία και ελαφρύ δερματικό τόνο, ενώ ο φυτικός προσδιορισμός συγκρατείται στο σημείο της υπόνοιας, στον ζουμερό, άνω του μετρίου όγκο, αλλά δίνει μιά ιδιαίτερης αξίας νότα.
Γλυκά μπαχάρια, ελαφρές γήινες στίξεις, οι τανίνες απαλές, σατινένιες, και η επίγευση τελειώνει με την υπόμνηση ασβεστόλιθου που άρχισε να φαίνεται μετά τον μέσο ουρανίσκο, σε πολύ καλό μάκρος, με bitter στοιχεία και ψημμένο espresso.
Τόνος, σολομός, Πολίτικο τηγανητό χταπόδι με ξύδι, στιφάδο χταπόδι ή πουγκί με δάφνη, βαλσάμικο και μαυροπίπερα, σουπιά με πλιγούρι, καστανό μπασμάτι με άγρια μανιτάρια.
