Γεμίζοντας το καλάθι.
Ευρήματα που ζητούν επιβεβαίωση.
Ξεχασμένες ρίζες που προσδοκούν αναγνώριση.
Όσο κι αν πλουτίζει ο ποικιλιακός κορβανάς, το ζητούμενο είναι η επικύρωση τού ξεχωριστού μέσω τής υψηλής ποιοτικής συνέπειας.
Ποικιλιακός Οίνος Λευκός Ξηρός, Δαφνές Ηρακλείου, Κρήτη
Ταχτάς
Ανοιχτό προς μέτριο χρυσαφί.
Το λίπος είναι εμφανές στην μύτη, που δίνεται με ευκρινή διατύπωση τού ωχρού χρώματος. Κυδώνι, μήλο γκόλντεν, κίτρινο δαμάσκηνο, πράουστο -με επιπρόσθετες ποσέ και confit οψιόν τους-, μαζί με γερασμένα κίτρινα άνθη, συγκεκριμενοποιούν την απόχρωση με συνέπεια. Είναι αρκετά πικάντικη στην μπαχαρένια της θεματική, με την -Κρητικά- πατροπαράδοτη βοτανική γραμμή να την διατρέχει ανεμπόδιστα. Αν κάποιος προσαρτούσε στο κίτρινο και φουρνισμένα λεμόνια, δεν θα τον αδικούσε κανείς.
Δείχνει συμπαγοποιημένη εικόνα στον ουρανίσκο με συνοχή στην δομή του, σκιαγραφώντας ένα όχι ελαφρύ, easy-going κρασί για όλες τις περιστάσεις, παρόλον τον χαμηλό αλκοολικό του τίτλο. Ο σφιχτός φαινολικός ιστός προδίδει σταφύλι με υψηλή εκχυλισιμότητα, αφού η συσσώρευση των πρωτεϊνών είναι πρόδηλη, κάνοντάς το πυκνό και παχύ, αποδίδοντας και την λιπαρή του φύση συνάμα. Κάτι άλλο που αποδίδεται με ευχέρεια είναι το φρούτο, όπου μολονότι η οξύτητα δεν χτυπάει υψηλές τιμές παραμένουσα γύρω στην μέτρια βαθμίδα, η λεπτομέρεια στα οργανοληπτικά χαρακτηριστικά δεν είναι καθόλου αμελητέα, και οι παρατηρήσεις τής μυτης είναι απόλυτα πιστές εδώ. Γεμάτος όγκος, ευχάριστα θα λέγαμε, ενώ παρότι υπάρχει μιά στιβαρή πρόσληψη τού κρασιού, διαπερνάται ανάλαφρα από ορυκτή διαδρομή -ίσως αυτός είναι ο λόγος που η οξύτητα δίνει την αίσθηση ότι είναι υψηλότερη.
Πάνω από μέτρια, ορυκτή επίγευση, με ασφυκτικό τανικό κόμπο, όχι συνηθισμένο για λευκό κρασί. Και πάλι καλή ανάγνωση τού φρούτου, που αρτύζεται με μπαχαρένια και βοτανικά τμήματα αρκετά πικάντικα και εμφατικά, με ωραιο bitter βοτανικό κλώτσημα, λίγοι ξηροί καρποί στο τέλος. Το θειώδες δεν παραλείπει να δηλωθεί χωρίς κόπο.
Αποκωδικοποιώντας κάποιος τα εγγενή του δομικά χαρακτηριστικά, τουλάχιστον αν έχει πείρα και κατάρτιση, θα τού δείξει ότι δεν θα μείνει εδώ, αναμένοντας να ξεσφίξει και να λυθεί κάπως, με ενδιαφέρουσα συνέχεια στον χρόνο.
Μεγάλο ατού η τιμή, που στην ουσία σε προσκαλεί να ανακαλύψεις μιά άγνωστη ποικιλία χωρίς να ξηλωθείς.
Δύστροπο στο pairing, παρότι δεν θα το περίμενε κάποιος. Κάτι με πάει σε κίτρινα κοκκώδη τυριά παλαίωσης, Κρητικές γραβιέρες και κεφαλοτύρια είναι ό,τι πρέπει. Κοτόπουλο γεμιστό με κασέρι και θρούμπι, χοιρινά σουβλάκια με πράσινες πιπεριές, λιπαρά ψάρια στην σχάρα και πληθωρικές, γεμάτες θαλασσινές παρασκευές, noodles με καλαμπόκι, καρότο και χοιρινό, αντί για ζυμαρικά.
