Από το ντεμπούτο του κιόλας, έδειξε σε ποιά κατηγορία θέλει να συμμετάσχει και με ποιούς θέλει να συναγωνιστεί.
Τα στιβαρά, πληθωρικά λευκά της χώρας βρήκαν έναν πολύ ζόρικο αντίπαλο, καθώς ξεχείλωσε τα χαρακτηριστικά της ποικιλίας φτάνοντάς τα στα άκρα και θέτοντας καινούργια standards γιά το πως είναι αρωματικά και γευστικά.
Το Βιδιανό με την φροντίδα του Δουλουφάκη, παίζει στην heavyweight λίγκα, χωρίς να χάνει την ευελιξία και τον ντελικάτο χαρακτήρα του, κάνοντάς το ένα λευκό διεθνών προδιαγραφών και κλάσης.
ΠΓΕ Κρήτη, Δαφνές Ηρακλείου, Κρήτη
Βιδιανό
Χρώμα λαμπερό ανοιχτό χρυσαφί και μύτη με ένταση, που σίγουρα δείχνει μέσα απ’την πυκνότητά της ότι θα ξεδιπλώσει κι άλλα στο μέλλον.
Πορτοκαλανθοί, φλαμούρι, ζαχαρωμένα εσπεριδοειδή με σαφράν, ώριμα πυρηνόκαρπα με το βερύκοκκο να παραγκωνίζει τα υπόλοιπα, πορτοκαλόμελο.
Στίγμα βαρελιού.
Η οξύτητα διευθύνει τα πάντα στο στόμα, φορώντας το σμόκιν του μαέστρου και κάνοντας την ορχήστρα εξαιρετικά καλοκουρδισμένη.
Χρίζει υψηλούς τόνους στο φρούτο, επιτάσσοντας να παραμείνει στην φρεσκάδα των εσπεριδοειδών και να μην υποπέσει στις μπάσες νότες των ώριμων πυρηνόκαρπων και των τροπικών νύξεων, θέτοντάς τα στο φόντο.
Με επίσης επιδεξιότητα μαζεύει τον εμφανή όγκο του κρασιού, κάνοντάς το πιό συγκρατημένο και σμικρύνοντας τις διαστάσεις του.
Αυτό που δεν μπορεί να κάνει, είναι να απαλείψει την επιρροή του ξύλου, που θα έπρεπε να αναλάβει έναν πιό διεκπεραιωτικό ρόλο και όχι να δηλώνει παρουσία σε τέτοιο βαθμό.
Μεγάλη ένταση παντού, από την αρχή, τον μέσο ουρανίσκο, μέχρι την μακρά επίγευση, που την σημαδεύει και το βαρέλι.
Αν υπήρχε παλαιότερο βαρέλι, θα μιλούσαμε γιά άλλο κρασί.
Λιπαρά μεγάλα ψάρια στα κάρβουνα, ριζότο και κριθαρότο θαλασσινών με ξύσματα εσπεριδοειδών και σαφράν.
Λευκό κρέας και γουρουνάκι φυσικά, πάσης φύσεως και μορφής εκτός κόκκινης σάλτσας, που και εκεί ακόμα, μπορεί να το περιλάβει.
