Η άστατη περιοδεύουσα πορεία του κόκκινου κυρίαρχου.
Και στο ερώτημα ντόπιος ή έπηλυς, η πρώτη, καταφανής απάντηση, καμιά φορά ανοίγει πόρτες και μπουκαπόρτες. Η απλωσιά της Μαντηλαριάς σε όλο το Αιγαίο, και η κατίσχυσή της σαν της πλέον αντιπροσωπευτικής ερυθρής ποικιλίας του αρχιπελάγους, δεν είναι κάτι προς αμφισβήτηση.
Οι κατά τόπους ονομασίες που τις προσδίδονται όμως, με εκείνη της Κουντούρας να είναι η επικρατούσα, ανοίγει μιά άλλη ενδιαφέρουσα διάσταση, όπως είναι εκείνη της λαϊκής παράδοσης και της εθνογραφίας, σε σχέση με την αμπελουργία.
Οίνος Ερυθρός Ξηρός Επιτραπέζιος, Κούτελα Μυκόνου, Κυκλάδες
Κουντούρα (Μαντηλαριά)
Ανοιχτό ρουμπινί.
Κομψή, πολύπλοκη οξειδωτική μύτη, με λικέρ κεράσι και ρόδι, να βρίσκουν αποξηραμένα άνθη ρόδων, ιβίσκου και παπαρούνας, και να προσαρτούνται στα φρέσκα κόκκινα φρούτα, με πολλά γλυκά μπαχάρια. Εντεταμένο αποξηραμένο βοτανικό πεδίο, με ένα ελαφρύ πέρασμα από σοκολάτα, παραδίδει σε μιά φανκιά από χαμόν, γιά κλείσει πονηρά την εντύπωση.
Φρέσκο, αναζωογονητικό στον ουρανίσκο, με την οξειδωτική διατύπωση να περνάει υπόγεια και μαζί με την ενεργητική οξύτητα που του δίνει παλμό, να διαγράφουν όξινο ρόδι και ερυθρά εσπεριδοειδή, απότοκο της δυναμικής της. Ζουμερός μέτριος προς γεμάτος όγκος με καλοσχηματισμένα μέτριες, απροβλημάτιστες τανίνες, με νύξεις ανισόλης, γλυκά μπαχάρια και ελαφρά δερματικά, βοτανικά, και πολύ λιγότερο εδώ, ανθικά περάσματα, συνοδεία άηχου σοκολατένιου σήματος, συνιστούν ένα καλοκαιρινό ερυθρό, γιά τις έναστρες νύχτες του θέρους.
Καλή, αρκετά πάνω από μέτρια μπαχαρένια επίγευση που επιδίδεται ελαφρώς ορυκτά, ανακτώντας άνθη και δέρμα μαζί με ανισένιες νότες, γιά παραμελήσει την σοκολάτα και να αφοσιωθεί στο σαγκουίνι.
14-16 βαθμών Κελσίου, του κάθονται μία χαρά.
Γεμιστές ντομάτες, λαδερά, κριθαρότο ντοματούλας με γαρίδες, σβησμένο με ούζο, κοκκινιστές μακαρονάδες και ριζότο θαλασσινών, πουγκί χταπόδι, ψητή σουπιά με λάδι εστραγκόν.
