Στερνό λυκαυγές του φωτός.
Στέργει να κεραστεί λιόδετη αγάπη στο πικρό φαναράκι του δύοντος λυρισμού που τρεμοπαίζει.
Το φως που σβήνει μακριά, στον αλαργινό ορίζοντα του Αιγαίου – τα χέρια του μάστορη που αφήνουν την πάλλαμπρη ιερουργία.
Και κείνη η έρμη σπιτικό γυρεύει νά’βρει.
Ερυθρωπός Ξηρός Οίνος, Κούτελα Μυκόνου, Κυκλάδες
Ξυλομαχαιρού
Βαθύ πορτοκαλί-σομόν, όχι απόλυτα διαυγές.
Φανταστικά, απροσδόκητα αρώματα στην υπόηχα οξειδωτική μύτη. Κολοκυθόπιτα, μαρμελάδα καρότο, γλυκό του κουταλιού ντοματάκι, confit πορτοκαλιού, κυδωνόπαστο, λίγο λικέρ βερύκοκκο τα ραντίζει. Πολλά, πολύπλοκα ωχρά και καφετί τηγανισμένα Ανατολίτικα μπαχάρια την αρτύζουν, πορτοκαλόχρωμα ξερά λουλούδια, αποξηραμένα βοτάνια περνούν από κάτω με ύπουλη διάθεση επίδρασης. Το βαρέλι πολύ καλό, με μερικά ήπια εμβάσματα καραμέλας μανταρινιού, παρά βανίλια. Κάποια γήϊνα, τυρφώδη και ελαφρά καπνικά στοιχεία, αποδίδονται σιγανά.
Όλη η ιδιοσυγκρασία της υπερχειλίζουσας σε γλυκερόλη, ποικιλίας, δίνεται με την επιτομή πληθωρικότητας, κομψής διάθεσης και ιδιαζόντων συχνοτήτων στον ουρανίσκο. Μία φανταστική -κι εδώ-, ιδιότυπη νοστιμιά, πλημμυρίζει λιπαρά και με κολλώδη διάσταση, καργάροντας γεμάτα τον όγκο. Και μέσα σ’όλη αυτήν την ολιστική εκδήλωση γλύκας, ένα αντίμετρο αλατένιας, θαλασσινής υπόστασης, προσπαθεί λυσσαλέα να μην εξοκέλλει σε ηδύτατες, γλυκατζουρίστικες φόρμες το κρασί. Και παρόλο που δεν τα καταφέρνει ολοσχερώς και άκρως επιτυχώς, δωροδοκεί προσφέροντας umami διάδραση για να σπάσει ευέλικτα τον διαφαινόμενο μονόλογο, επιφέροντας το ποθητό αποτέλεσμα. Και η εκπληκτική στόφα που κρύβεται στις Κυκλαδίτικες καταβολές του σταφυλιού αλλά και την χεριά του μάστορη, αποτρέπουν παρεκτροπές. Στην σπουδαία χαρτογράφηση του φρούτου, η ανάλαφρη οξύτητα μα και το επίμονο ορυκτό vibe συντελούν τα μέγιστα, οι απαλές, αφανείς τανίνες, χωνεύονται από τον -Δωρικό- βουβά οξειδωτικό πλούτο.
Φοβερή ρελάνς από την μακρά, ορυκτή επίγευση, με το ντεμαράζ της αρμύρας μέσα στην έκδηλη γλύκα να οργανοποιείται με επίμονο salted caramel θέμα, όπου πικάντικα μπαχάρια, bitter ξερά βότανα και γήϊνες αφορμές ανάγνωσης, την περιβάλλουν ομοιόμορφα.
Σκέφτομαι το μεγάλο κρίμα των τελευταίων οινοποιήσεων του Ξυδάκη, και την ορφάνια που θα αφήσει σε αυτήν την τυπολογία, προσέγγιση και φιλοσοφία του κρασιού, που υπηρέτησε τίμια.
Αντιγαστρονομικό και επικίνδυνο να χαλάσει την ισορροπία, αν προσφερθεί με μη συμβατό τραπέζωμα. Mimolette και άλλα πορτοκαλί αγελαδινά τυριά, προσφέρουν ιδανικές συνθήκες. Μπούσουλας τα κάτωθι, γιά τον τύπο των πιάτων που τού πρέπει: Χοιρινό με κολοκύθα, αρνί με βερύκοκκα, φραγκόκοτα με γλυκοπατάτα.
