Όχι παρανόηση.
Ο μαγνητικός βοράς της Πελοποννήσου δεν κάνει λάθος.
Και η κοκκινωπή ακίδα της βελόνας ακινητοποιήθηκε πάραυτα.
Αγιωργίτικο και Μαυροδάφνη, ήταν, είναι και θα είναι, οι πυλώνες εκείνοι που θα καταδεικνύονται αυθόρμητα και αυτόματα, σαν οι αξιακοί στυλοβάτες και οδηγοί, όλης της ερυθρής οινικής περιφέρειάς της.
Και άξιοι ώστε να βρίσκονται μαζί.
ΠΓΕ Πελοπόννησος, Τρίπολη Αρκαδίας, Πελοπόννησος
Αγιωργίτικο 55%, Μαυροδάφνη 45%
Ελάχιστα λίγο πριν το βαθύ ρουμπινί.
Spicy μπαχαράτη, αλλά και πιπεράτη πρώτη κρούση στην μύτη, με εμφανή ποιότητα μέσα στην νιότη της.
Ανθικό στίγμα μελανών λουλουδιών, περιβάλλει το σχετικά σκουρόχρωμο φρούτο, που επενδύεται με λίγα κόκκινα σημεία. Κεράσια και φραγκοστάφυλα, λίγα blueberries φέρνουν μιά μωβ διάσταση, ενώ εξαχνώνονται δερματικές νότες με ώριμα φυτικά, μα και βοτανικά στοιχεία, τα τελευταία σε χαμηλή σχετικά ανάγνωση, έχοντας ανεπιβεβαίωτη ορυκτή διαφυγή.
Με νεανική ορμή στον γεμάτο ουρανίσκο, και πριμοδοτούμενο από την ζωηρή οξύτητα να συντάσσεται με ικανοποιητική ένταση, εκμαιεύει ζωντάνια μέσα από το κοκκινόμαυρο εδώ φρούτο, τσιμπώντας μιά έξτρα νότα cranberry. Μπαχαρένιο πιπεράτο πλαίσιο υφίσταται, με σημαντικά πιό χαμηλή ανθική προβολή, αλλά το φυτικό στοιχείο δείχνει μιά γιγάντωση που βρίσκει επιδοκιμασία στις γωνιώδεις, νωπές και αδρές ακόμα τανίνες, ενώ τα ορυκτά μέρη διαφαίνονται προς το τέλος, με μιά ήπια δερματική υπενθύμιση.
Καλή, ορυκτή και μπαχαράτη επίγευση, αρκετά στυπτική και με το αλκοόλ αισθητό, ανασυντάσσεται φυτικά εκδίδοντας ελεγχόμενα bitter στοιχεία, με απειροελάχιστο δερματικό παλμό.
Ασυντόνιστο γιά λίγο ακόμα, θα γίνει καλύτερο.
Μην το πολυπαιδεύετε.
Μιά καλή, ζουμερή μοσχαρίσια με βούτυρο και φρέσκο θυμάρι, με φρεσκοκομμένο πιπέρι, μαζί με πατάτες φούρνου και μουστάρδα πιπεριάς Φλωρίνης, και ξεχνάει την φουριόζα νιότη του.
