Η νεκροφάνεια μιάς ξέπνοης ανάμνησης.
Οι βροχές του Σεπτέμβρη του ’73, που ήπιαν το σφρίγος της νιότης του, και πήραν γιά πάντα μαζί τους τις δυνάμεις της αντίστασης στον χρόνο.
Και το πιό ντελικάτο, το πιό φινετσάτο, το πιό αριστοκρατικό από τα τρία first growths του Pauillac, δεν άντεξε στο πεντηκονταετές ταξίδι.
Και τα ανήκουστα γιά την εποχή, πέντε εκατομμύρια φράγκα του Βαρώνου το 1868 γιά την απόκτησή του, δεν εξαγόρασαν την αθανασία.
AOC Pauillac, Premier Grand Cru Classé, Pauillac, Médoc, Bordeaux, Γαλλία
Cabernet Sauvignon 70%, Merlot 25%, Cabernet Franc 3%, Petit Verdot 2%
Σχεδόν βαθύ, καφετί-γκρενά.
Πολυκαιρίσια μούχλα, πάνω απ’όλα στην μύτη. Βαθιά νοτισμένο, οξειδωτικό άγγιγμα στα αποκλειστικά αποξηραμένα σκουρόχρωμα φρούτα, επιτρέπει σαφή αντίληψη ξερών βοτάνων και ίσως αντίστοιχων σκούρων ανθέων, με καφετιά τριμμένα γλυκά ξερά μπαχάρια και καφέϊνες και σοκολατένιες νότες, μελάσα και χαρουπόμελο, παραδομένα άπαντα στον γοητευτικά γήινο, μανιταρένιο παράγοντα. Ίσως ψήγματα γραφίτη, δίνουν την άποψη της κάποτε ορυκτής εγγύτητάς του.
Πολλά τα χρόνια στην πλάτη του, το έχουν λυγίσει πλήρως στον ουρανίσκο, άτονος, απορρυθμισμένος και σκόρπιος πλέον, με την οξύτητα να έχει υποχωρήσει αισθητά και τις τανίνες εντελώς λιωμένες.
Η οξείδωση είναι εκεί, γιά να διαβρώσει το αδύναμο αποξηραμένο σκούρο φρούτο στον λίγο παραπάνω από μέτριο όγκο, και να δώσει ισχνές αναλαμπές μπαχαριών και βοτάνων με λίγες καφέϊνες υποβολές, και που αν θέλαμε να του επιδαψιλεύσουμε κάποια παρελθοντική αίγλη, θα εξευγενίζαμε την εισχωρητική μούχλα, προσαρτώντας την στην γήινη οργανοληπτική πρόσληψη, τιμής ένεκεν.
Όχι ιδιαίτερα μακρά επίγευση, φέρουσα οξειδωτικά ασθμαίνουσα, τα άνωθεν στοιχεία, με μιά στιγμιοτυπική ορυκτή νύξη που εξαφανίζεται πάραυτα, γιά να εκθέσει ελλείψει ζωτικών σημείων, το αλκοόλ με την τελευταία έκλαμψη των τανινών.
Γιά ριζότο άγριων μανιταριών με καστανό arborio.
