Κοντοσειρές.
Μόλις δύο οροπέδια μακριά.
Και συγγένεια καμία στο αίμα.
Αλλά Ασπρόκαμπος και Μαντίνεια δεν τα χρειάζονται αυτά.
Το ροζέ σπλάχνο τους καταφέρνει να κοντέψει με επιτυχή ελιγμό τις χάρες του καθενός.
ΠΓΕ Πελοπόννησος, Τρίπολη Αρκαδίας, Πελοπόννησος
Αγιωργίτικο 75%, Μοσχοφίλερο 25%
Μέτριο προς βαθύ ροζ με ιώδεις ανταύγειες.
Με δυνατή ανθική εκκίνηση ολιστικού τόξου που περιλαμβάνει και γλάσο τριαντάφυλλου, η μύτη προσκομίζει στα ενδότερα υπόμνηση κόκκινων φρούτων που εκφράζονται με φρουΐ ζελέ κερασιού και ροδιού. Υπάρχει αρκετή βοτανική υποβολή που προσαρτάται στο πικάντικο μπαχαράτο πλαίσιο, ενώ δεν παραλείπεται και η αναφορά ερυθρών εσπεριδοειδών.
Ελαφρύ, ήπια αρωματικό, δροσερό και νεανικό στο στόμα, με την προσήκουσα προσφορά της οξύτητας στην φρεσκάδα, ο ουρανίσκος γεμίζει απαλά. Πιό ζωντανά τα αγουρωπά κόκκινα φρούτα παρά γλυκίζουσες παρασκευές τους, είναι άμεσο, εύληπτο, χωρίς να προβληματίζει με ατέρμονα βάθη και ισχυρές εντάσεις, έχοντας συντροφευτική ανθικότητα με πίσω ανάγνωση τριαντάφυλλου και πιό έντονο το εσπεριδοειδές στοιχείο. Τα βότανα διεκδικούν καλό μερίδιο στο πικάντικο, ου μην και πιπεράτο μπαχαρένιο φόντο, με απαλές, πλευστές τανίνες και υπόγεια ορυκτή γραμμή.
Μετρίου μήκους επίγευση που τείνει ακόμα πιό εσπεριδοειδώς, αφήνοντας κάποιες γλυκές τριανταφυλλένιες νότες να μπαλαντζάρουν, την ώρα που σπιντάρει βοτανικά και μπαχαράτα. Το θειώδες ακούγεται πολύ.
Θαλασσινά και ψάρια, με επιμονή στα τηγανητά αφρόψαρα και κουτσομούρες, σπαγγετάδες με αχιβάδες και γαρίδες με bisque, κριθαρότο με οστρακόδερμα, παναρισμένο κοτόπουλο με φρυγανιά και πάπρικα, κοπανάκια με κους κους και πιπεριά Φλωρίνης.
