Ακταίνον.
Πυξάρι μου σκληρό.
Οι αυλοί της Φρυγίας τραγουδούν τον σκοπό σου.
Οι αγριοδαμασκηνιές στο Βέρμιο καλούν τους δουλγέρηδες να σκαλίσουν τα στυγνά σου δόρατα.
Η εκ νέου εθνέγερση της Νάουσας με Θούριους αρχαίους και λάβαρα, σε μιά προφυλλοξηρική αναπαράσταση του μεγαλείου της Ποπόλκας.
ΠΟΠ Νάουσα, Τρίλοφος Ημαθίας, Μακεδονία
Ξινόμαυρο
Σκουρόχρωμο, λίγο πριν το βαθύ ρουμπινί στην όψη, με ελάχιστη έως δύσκολη διαπερατότητα.
Μαρτυρία σφρίγους και πυκνότητας από την μύτη ακόμα. Διακριτά βοτανική και ώριμα φυτική, δίνει ένα καλειδοσκόπιο από ξερές τσουκνίδες και γαϊδουράγκαθα, αποξηραμένα τοματόφυλλα και δυόσμο, λεπτές νότες εστραγκόν, να επενδύσουν το καρπικό περιεχόμενο. Ο πυρήνας βαθύς, με γινωμένα στο τέρμα τους κεράσια, μετά σμέουρα και πιό μέσα φράουλες. Ξερά ερυθρά και σκούρα αγριολουλουδα μαζί με αποξηραμένο ιβίσκο. Ισχυρή παρουσία του ξύλου, που όμως περνάει εκλεπτυσμένα και με ευγένεια, αναδιφώντας πολλά γλυκά μπαχάρια, ψημμένο espresso και bitter σοκολάτα. Μαύρο τσάϊ φέρνει μία υποβολή σκούρων καπνικών πετρωμάτων, εν είδει ορυκτής βάσης. Όλα δίνονται σε μικροδόσεις, συνιστώντας μιά κλειστή, τσιγκούνικη ακόμα μύτη.
Εξήντα μικροί φλογισμένοι δράκοι, εξήντα υφαντουργήματα, εξήντα βελονιές, μία για κάθε μέρα της εκχύλισης, πέρασαν στο αντρειωμένο σώμα του γιά να πλέξουν μιά συρματένια αρματωσιά που ακτινοβολεί μέταλλα. Ασφυκτική συμπύκνωση, και είναι τολμηρή η προσμέτρηση και καταγραφή του όγκου προς τον γεμάτο, αφού πλανά για υπερτροφοδοτούμενος μέτριος. Έτοιμα να εκραγούν άπαντα, το αμόνι της έντασης σφυροκοπιέται ανοικτίρμονα από τα αφηνιασμένα κύματα της οξύτητας. Μοιάζει με ηφαιστιακό καμίνι η σιδερένια σφαίρα του φρούτου με τις βοτανικές γλώσσες φωτιάς, καθώς θέλει να στείλει με βία πυρακτωμένα διαθρυπτόμενα κομμάτια προς κάθε κατεύθυνση, και με την ευκαιρία να διατρανώσει προς άπασα την επικράτεια την συμφυΐα του με τα μάγματα του ορυκτού που είναι φτιαγμένο. Ποτέ δεν θα μαθευτεί το ύψος του τανικού φρουρίου, αφού η ντελικάτη αρμοδομή του, το κάνει να φαντάζει λείο και βατό, ενώ στην πραγματικότητα σκληρό και τραχύ σαν κορούνδιο.
Μακροτάτως μακρά επίγευση. Επέλαση του ορυκτου δε, που με λιθανθρακικές διατυπώσεις δείχνει την σκοτεινή πλευρά του οίνου, την ώρα που συμπλέκεται με τις απίστευτα επίμονες βοτανικές πτυχές του και το ώριμο φυτικό αφήγημα.
Καμία σχέση με ντελικάτο και αιθέριο, και μόλις πήραμε μιά ιδέα πως ήταν οι πραγματικές Νάουσες πριν από πολλές πολλές δεκαετίες και πριν την καταστροφή του φοβερού αυτού μαμουνιού στον αμπελώνα, μόνο που τώρα το φινίρισμα είναι έξοχο, και η φιλοσοφία ολοκληρωτική.
Δύσκολο τώρα, καταπίνει τα πάντα με το βοτανικό ταμπεραμέντο του. Χρειάζονται τεχνάσματα, όπως ψιλοκομμένο παλιό κρεμμύδι με μαϊντανό, δίπλα σε μιά ποιοτική γυράκλα στα κάρβουνα. Οι έντονες σάλτσες αποσπούν από την δύναμή του και τον βοτανικό του οίστρο. Παντσετάκια μαύρου χοίρου στην λαμαρίνα για να ψηθούν με τα ζουμιά τους, με ένα ντιπ Ajvar. Βουβάλι στην γάστρα με γλασαρισμένη σάλτσα, πιπεριές Φλωρίνης και καπνιστή πάπρικα. Αγριογούρουνο στην μαντεμένια γάστρα με πηχτή σάλτσα κρασιού, λαχανικών και ντομάτας. Ένα δυνατό βοδινό steak με ντιπ από Γεωργιανό πράσινο Tkemali. Ολόκληρο καρέ προβατίνας με ξινό τραχανά δυόσμου, μέντας και γραβιέρας, βούτυρο, δενδρολίβανο και σκόρδο.
