Οι νταμιτζάνες του Πριοράτο.
Οι μικροί καθεδρικοί ναοί αποτίμησης μεγαλοσύνης της Θείας Garnacha.
Και η κρυστάλλινη διάθλασή τους, έδωσε το χρίσμα αναβίωσης ενός ξεχασμένου θεσμού.
Και η άποψη του clarete, έζησε παλιοκαιρίσιες δόξες μέσα σε πενήντα τέσσερα λίτρα υγρού αμέθυστου.
DOQ Priorat, Torroja del Priorat, Tarragona, Καταλονία, Ισπανία
Garnacha Blanca 80%, Garnacha Gris 10%, Garnacha Tinta 10%
Βαθύ ροζ με πορτοκαλί και γκρενά ανταύγειες.
Αφροδισιακό ντελίριο που γονατίζει τις αισθήσεις με κύματα από ορυκτά, χαλκόχρωμα άνθη και κόκκινα μεθυστικά φρούτα. Σαγκουΐνι καθώς και ξύσμα του, μέσα σε εντεταμένο πλαίσιο γλυκών μπαχαρικών να συνεγείρει μνήμες από λικέρ βερύκοκκο και lingonberry, και η μύτη επιδοκιμάζει απαλούς ευγενικούς βοτανικούς τόνους, κρατώντας μιά μικρή, διακριτική απόσταση από παλιό δέρμα και μανιτάρι.
Ασυναγώνιστος ερωτισμός στον γεμάτο ουρανίσκο, η σύγχυση που προκαλεί η σύσταση των ανωτέρω σε γευστικό πεδίο, δημιουργεί ρίγη συγκίνησης, και αν υπήρχε λίγο μεγαλύτερη ένταση, θα μιλούσαμε γιά αρρώστια. Η ικανότατη οξύτητα που έχει αφήσει πίσω της το μεσαίο σαν προσμέτρηση, δίνει διεξόδους στους αρωματικούς διαύλους, ενώ οι τανίνες είναι αισθητές πλην νόστιμες, με το αλκοόλ να πιστώνεται σαν μέρος της πολυπλοκότητας.
Μακρά, απολαυστική, ανθική και σοβαρά ορυκτή επίγευση, συστήνεται ήπια αλκοολικά, με μπαχαράτες βλέψεις στο ελαφρά τανικό, λικερένιο και κρυφοβοτανικό διάβα της.
Οι σκωληκοειδείς αποφύσεις εν είδει ιζήματος στο ποτήρι, μπορεί να τρομάζουν μικρά παιδιά, αλλά όχι τους ζηλωτές του βιοδυναμικού σύμπαντος.
Φοβερό με φαγητό, θα κάνει πάμπολλα ερυθρά να ασπρίσουν.
Αλλαντικά, κατσίκι, αρνί, χοιρινό, κόκκινα ψάρια, ριζότο-κριθαρότο-πάστα με επίφαση του κόκκινου στοιχείου, και ο κατάλογος δεν έχει τέλος.
Αν θέλετε να το θέσουμε τοπικά, Botifarra amb Mongetes με μπόλικο allioli, και πάτε αλλού.
