Η αυτού εξέχουσα αγνωστότης της.
Καθείμενη σε παλιοκαιρίσιο άρμα.
Διερχόμενη αλλοτινά χαραγμένους δρόμους.
Γιά να την δούμε και σαν των περασμένων εποχών τα χαΐρια.
Βαθύχρωμη περιβολή γιά την Νεγκόσκα, που δεν θέλει ροζέ.
Κοκκινέλι θέλει.
ΠΓΕ Μακεδονία, Γουμένισσα, Μακεδονία
Νεγκόσκα
Ανοιχτό ρουμπινί, γιά να μην παιδευόμαστε με τις αποχρώσεις του ροζέ.
Μεγάλη ευχαρίστηση από την μύτη, που αναδύει σοβαρό ρόδινο, ανθικό εκτόπισμα, ενώ τα φρέσκα κόκκινα φρούτα κερασιών, βατόμουρων και cranberry, βρίσκουν λουκούμι και μαρμελάδα τριαντάφυλλο. Γλυκά μπαχάρια, πορτοκαλί δαμάσκηνο και ελαφριά βοτανική στίξη που την κάνει πολύπλοκη.
Ενδιαφέρον και στο στόμα, με ίσως λιγότερη πολυπλοκότητα, πλην όμως, το πλούσια ανθικό, σαρκώδες κόκκινο μπαχαρένιο φρούτο, δίνεται με σαφήνεια και ευκρινή διάθεση, στον σχεδόν γεμάτο όγκο.
Κατατοπιστική ως προς το μέτριο οξύτητα, οι τανίνες χωρίς να εμφανίζουν την τραχύτητα των ερυθρών οινοιποιήσεων της ποικιλίας, υπομνύουν απαλά την υποδεκάμετρη έντασή τους, με βοτανική επιλογή να είναι καίρια μέσα στην οργανοληψία, διαφεύγουν οσμές βρασμένου κρέατος
Από τα δυνατά σημεία του κρασιού η μετά τον μέσο ουρανίσκο ένταση που εξωθεί σε πολύ καλή επίγευση, αμιγώς μπαχαράτη και ανθική, με ξεπροβάλλοντα ορυκτά σημάδια να την ελαφραίνουν από το αμυδρό τανικό στίγμα όπως και η βοτανική φόρμα.
Οξειδωτική ξερών χόρτων χροιά, αλλά και αρκετό αλκοόλ.
Ιδιαίτερο ροζέ, αναζητεί ιδιαίτερους αποδέκτες.
Παλαμίδα πλακί, tagliata τόνου με σάλτσα ρόδι, ταρτάρ βοδινού με φύτρες, γαύρος με μεγάλες ροδέλες ξερού κρεμμυδιού, πράσα και κόκκινες πιπεριές στον φούρνο.
