Απ’τα λαγούμια μέσα.
Και τραβηγμένο απ’τα μαλλιά.
Και βγαλμένο από χωράφια και πεδία ξεχασμένα.Και μόνο του να νιώθει όπως πολλά άλλα, και παρατημένο.
Το σταφύλι του Αυγουστιάτη, που δεν ξέρουμε ακόμα πολλά.
Που λένε πως ομοιάζει της Μαυροδάφνης, πως από γενιά κοντινή ή και ίδια λένε άλλοι, φέρεται να είναι.
Μα που δεν μοιάζει τόσο. Ή και μοιάζει.
Μα που η συμπεριφορά του, δίπλα δίπλα, δεν τα φέρνει κοντά.
Μιά ακόμη ιστορία κακοδικίας μας.
ΠΓΕ Ηλεία, Παλαιοχώρι Ηλείας, Πελοπόννησος
Αυγουστιάτης
Μέτριο και λίγο παραπάνω ρουμπινί, με διάχυτη γκρενά τάση.
Μεγάλης ιδιαιτερότητας, ταυτοτική μύτη, με κύμινο, κάππαρη και δάφνη, να επενδύει το πηγαίας έκφρασης κόκκινο φρούτο κερασιού και δαμάσκηνου. Γλυκά Μαροκάνικα μπαχάρια, παλιό δέρμα, ήπιοι γήινοι τόνοι.
Στην ίδια ατραπό στο στόμα.
Ιδιοσυγκρασία, ωριμότητα, όχι απαρατήρητη ισορροπία.
Βοτανικές και δερματικές περιπτύξεις γύρω από το όμορφα μπαχαρένιο φρούτο, η οξύτητα βοηθάει στο μπαλάντζο από καίρια μέτρια θέση, οι τανίνες νωπές και όχι ξερές, έχουν εισχωρήσει καλά στο ελάχιστα πιό κάτω από γεμάτο σώμα, αρκετά πάνω από μέτριας έντασης, αλλά καλοβαλμένες. Το γήινο παιχνίδισμα που εντείνει την πολυπλοκότητα βάζοντας σοβαρή παρτίδα ορυκτού, χαρίζει ακόμα παραπάνω.
Πολύ καλή σε μάκρος, γήινη, μπαχαρένια και ορυκτή επίγευση, με τον βοτανικό χαρακτήρα οδηγό.
Λίγο παραπάνω ένταση, και θα μιλούσαμε αλλιώς.
Τηγανητό μοσχαρίσιο συκώτι, σουτζουκάκια με κύμινο φυσικά, μοσχάρι με πουρέ κάπαρης και σελινόριζας, τρυφερό ψαρονέφρι με φασκόμηλο.
