Ιραδές.
Το διάταγμα της φύσης.
Να μείνει μόνο του. Να απομονωθεί απ’τα γύρω.
Και να αποδείξει την προφυλλοξηρική στόφα του.
Και τα γηραλέα ογδοντάχρονα κούτσουρα, να αποχυμώσουν το βιός μιάς ζωής.
Και ο κύρης να νιώσει το βάρος μιάς παράδοσης τριακοσίων ετών, να μετουσιουργεί τα χέρια του γιά να λάβουν το αξίωμα να κάμουν απ’τις Μονάμπελες κρασί.
ΠΓΕ Πλαγιές Αίνου, Κεχριώνας Κεφαλονιάς, Επτάνησα
Μαυροδάφνη
Σχεδόν βαθύ ρουμπινί.
Άφταστη ποιότητα στην μύτη, που έχει φροντίσει να αποπέμψει τα άλλοτε βαριά ρουστίκ στοιχεία.
Γλυκά σκούρα άνθη, πολλά μπαχάρια μαζί με δαμάσκηνο και δίχρωμα βατόμουρα και κεράσια, δείχνουν έναν πιό σκοτεινό, βαθύ προσανατολισμό, που ταΐζει το θυμικό με βοτανικές και ώριμες φυτικές μνήμες, καθώς και μαύρο ορυκτό υπόβαθρο. Η αδύνατον να αποξεσθεί ολοσδιόλου, εγγενής αναγωγική μοίρα της ποικιλίας, αγγίζει αχνά με μία εξώτερη του κέντρου στιβάδα, δέρματος και μικρής σταβλίσιας υποβολής.
Ένας καθαρόαιμος, βαθιά τυπολατρικός, κι’όμως με ελεγχόμενη ηδονιστική ελευθεριότητα χυμός, κατακλύζει με αριστοκρατία τον ουρανίσκο. Πηχτός, μπαχαρένιος, ανθικός, μαύρου κυρίως φρούτου, ορυκτός ζωμός, πληροί γεμάτα το στόμα, με την οξύτητα να έχει γεννηθεί στ΄αμπέλι και να δωρίζει πρωινή δροσιά αλλά και να χρωματίζει κόκκινα καταγράφοντας βύσινο, ενώ ο μεγάλος πλούτος των στρογγυλών, ισχυρών τανινών, έχει πελεκηθεί με αριστεία. Όλα διαπερνώνται από την ορυκτή, βασαλτική, κυματική εντροπία, με κουβερτούρα Ισημερινού να σμίγει με βοτανικά και ώριμα φυτικά μέρη, υπό την περιφερειακή δερματική πρόσφυση.
Πολύ μακρά, βαθιά ορυκτή επίγευση, που μέσα από ένα φευγαλέο οξειδωτικό πέρασμα ξερών χόρτων που σβήνει πάραυτα, παραδίδει ελεγειακό μάκρος βοτάνων, δέρματος και τέφρας.
Εσωτεριστικό.
Ελάφι στην γάστρα με κεδροκούκουτσα, δαμάσκηνα, σκορδοβούτυρο και κόκκινο κρασί, με δενδρολίβανο και θυμάρι. Κοκκινιστό ζαρκάδι με σκόδρο, μπαχάρια, μανιτάρια και γλυκάνισο.
Σκληρά κίτρινα τυριά με προσωπικότητα.
Αν πάτε σε βοδινό, βρείτε τορτουγκίτα ή γλώσσα, και επιδοθείτε σε γκλάσαρισμένα μαγειρέματα στον φούρνο.
