Δεν είναι μόνον η Δυτική ακτή.
Ο Αμερικανικός γίγαντας έχει σπείρει παντού το αμπελουργικό μικρόβιο και την παραγωγή κρασιού.
Η μεγάλη αίγλη των κρασιών της California και της Napa, αλλά και βορειότερα των Oregon και Washington State, μπορεί να έχει επισκιάσει την παραγωγή της υπόλοιπης χώρας, αλλά αυτό δεν σημαίνει πως δεν υπάρχει δυναμική που περιμένει να ανακαλυφθεί.
Ενώ η βορειοανατολική έκφραση βρίσκει σιγά σιγά τον δρόμο της, με την αυξανόμενη φήμη της περιοχής των Finger Lakes και τις πολιτείες Michigan, Ohio, Pennsylvania και φυσικά της Νέας Υόρκης να τροφοδοτούν με ολοένα και πιό αναγνωρισμένα και ενδιαφέροντα δείγματα, η Ανατολική ακτή, με παλαιόθεν παράδοση από τους πιονιέρους της Jamestown, αποψιλώνει τις παχιές φυλλωσιές των δασών της γιά να βρει θέση στον ήλιο, με πάνω από 100 μικρά οινοποιεία στην μεγάλου ενδιαφέροντος και ραγδαία αναπτυσσόμενης πολιτείας της Virginia, να κάνουν αίσθηση.
Η ραντζέρικη οικογένεια με τις Ολλανδικές ρίζες, τα έχει όλα σε τάξη: αειφόρα ανάπτυξη σε μιά φάρμα που συνυπάρχουν μελισσοκομία, λαχανικά και ζώα, σε μιά κυκλική-συμβιωτική σχέση περιβάλλοντος και ζώντων οργανισμών.
Τα 16 εκτάρια με τα 30.000 φυτά στους πρόποδες των Blue Ridge Mountains, δέχθηκαν πολλή δουλειά γιά να ξηλωθεί μέρος των δασωδών εκτάσεων και να αποκαλυφθεί ο αχανής υπόγειος ορίζοντας γρανίτη, καθώς και εκτεταμένη έρευνα από ειδικούς από τις Η.Π.Α και την Γαλλία, γιά να καταλήξει το όλο εγχείρημα στην φιλοσοφία της απ’άκρη σ΄άκρη χειρωνακτικής εργασίας και της ελάχιστης παρέμβασης.
Virginia, Delaplane, ΗΠΑ
Merlot 44%, Cabernet Sauvignon 25%, Cabernet Franc, 22%, Petit Verdot 9%
Βαθύ ρουμπινί.
Η στόφα της μύτης, κάνει τα πάντα γιά να κρύψει την υψηλή αλκοολική πτητικότητα, με επιτυχία.
Ήπια ανθικά αρώματα, συναντούν σπασμένο μαυροπίπερο και γλυκά μπαχάρια. Πολύ ελαφρά γήινα και σταχτένια στοιχεία προπαθούν να βγούν πάνω από τους δυνατούς, πράσινους φυλλικούς υπαινιγμούς, στον πυρήνα του μαύρου φραγκοστάφυλου.
Σφιχτοδεμένο στο στόμα με αμιγώς μαύρο πιπεράτο φρούτο, καθόλου υπερώριμο παρόλη την αίσθηση cheesecake βατόμουρου, με κάποιες ποιοτικές λουλουδένιες στίξεις να το διανθίζουν.
Το ορυκτό σε μαύρη μορφή και η πίσσα, σε γενναιόδωρο δόσιμο, ενώ η οξύτητα στέκεται σε πολύ καλά επίπεδα, ενόσω οι τανίνες παρουσιάζονται πλατιές, ζουμερές, νόστιμες και με αξιομνημόνευτη δουλειά.
Σαφές αβαντάζ σαν αντίμετρο γιά την παρουσία της αλκοολικής δύναμης, ο μέτριος και κάτι συμπαγής όγκος.
Αλλά και η αυξανόμενη όμορφα ορυκτή αίσθηση του βασάλτη, προσπαθεί να αναστείλει τον θεριεμένο αλκοολικό καύσο, που μετά τον μέσο ουρανίσκο και κυρίως στην πάρα πολύ μακρά, πιπεράτη επίγευση, σχεδόν τρομοκρατεί με την έντασή του, παρασέρνοντας και καθιστώντας ανενεργές τις υποψίες της πράσινης διάστασης που δοκίμασαν να ξεπροβάλλουν.
Νέο ακόμα, θα διανύσει καλό δρόμο και γιά μεγάλα πράγματα εάν δεν ήταν τόσο εκφοβιστικά αλκοολικό.
Αποκλειστικά γιά men’s joy: σκληροπυρηνικό BBQ με θεόρατα Tomahawk και porterhouse steaks.
