Η φίνα πλάνη των χαριτωμένων κοριτσιών.
Εύπλαστη στα χέρια του δέσποτα και κύρη.
Περίκλειστη σαν άπαρτη καστροπολιτεία, προσμένει.
Η Μαυροδάφνη, φτιαγμένη από χώμα, νερό και όνειρα, καρτερά να φιληθεί από τα άστρα.
Ποικιλιακός Οίνος Ερυθρός Ξηρός, Λαλιώτη Κορινθίας, Πελοπόννησος
Μαυροδάφνη
Σχεδόν βαθύ ρουμπινί με ιώδεις ανταύγειες.
Πιό πολύ απαλή, κομφορμιστική, ντελικάτη ηπιότητα που σχετίζεται με πύκνωση και βάθος, παρά kinky αγριάδα της ποικιλίας στην μύτη. Κόκκινα και μαύρα κεράσια, ώριμα δαμάσκηνα, μελανόχρωμα άνθη, και μιά λεπτεπίλεπτη βοτανική γραμμή που κρατά όμηρους τα καμφορούχα και φασκομηλένια αρώματα, μην τυχόν και διαφύγουν και γίνουν αντιληπτά. Όχι εμφανή σημεία έκδηλης ζωϊκότητας, αντ’αυτής γλυκό δέρμα σε πολύ χαμηλή ανάγνωση. Πιπέρια πιότερο από τα λίγα γλυκά μπαχάρια, κεδροκούκουτσα και κουβετούρα, γιά το λατρεμένο μεγάλο τονάζ των βαρελιών των 1300 λίτρων. Μελάνη και ιωδιούχος νότα, εξαγοράζουν ορυκτές θέσεις.
Βύσσινο γιά την υψίσυχνη ρίγα της οξύτητας, εμπεριστατώνει και το κόκκινο χρώμα στον ουρανίσκο. Σφιχτοδεμένος και με πρόδηλη συμπύκνωση αυτός, καταστέλλει τις βλέψεις γιά πλήρως γεμάτο όγκο, καλάρει στην αλφαδιασμένη επιλογή του ζουμερά και μπαμπάτσικα μέτριου. Πιό πολύ Παπαργυρίου παρά Μαυροδάφνη, το εξόχως νόστιμο ζουμί επιδίδεται σε μελανόχρωμη διατύπωση του φρούτου αφού διακορεύτηκε αρχικώς ερυθρά. Τα ζουληγμένα, χυμώδη σκούρα λουλούδια, η κουβερτούρα, το πιπέρι με το κεδροκούκουτσο, η μελάνη και το μαύρο ορυκτό, επιβουλεύονται τις βοτανικές και δερματικές έννοιες φοβερίζοντάς τες να μην φανούν προσώρας. Παρότι ζουμερές, οι τανίνες επιδεικνύουν αρκετό σθένος και σοβαρό ύψος, με σκοπό να υφαρπάξουν περαιτέρω γλυκύτητα και λείανση στο μέλλον.
Μακρά, πιπεράτη και αιχμηρή περισσότερο από το ορυκτό των σκούρων πετρωμάτων παρά από το αλκοόλ που κοντρολάρει σε απλά θερμό, η επίγευση δείχνει στυπτικά σημεία από το ισχυρό τανικό της φορτίο. Λιγότερο γλυκόξινη από άλλες φορές όπως και το φρούτο άλλωστε, δένει σε ακατανόητο σύμφυρμα τα βοτανικά και δερματικά μέρη της, με προσταγή να εμφανιστούν αργότερα.
Πολύ ταιριαστό το νέο packaging.
Τα 2,5 g/lt κάναν δουλειά. Και σαν αντίβαρο στα 6,2 g/lt τρυγικού, αλλά και σαν γαστρονομικός υποδοχέας ωραίων, αλλά και γλυκιζόντων συνταγών όπως είναι ο χοιρινός λαιμός με τα κοκκινιστά πράσα, το χουνκιάρ με την αρνίσια σπάλα. Μοσχαράκι με μελιτζάνες στην κατσαρόλα, σκληρά κίτρινα τυριά, έχει μεγάλη αδυναμία στο σύμπαν του λουκάνικου, με κορυφαία απόλαυση το Chorizo style με τα κομμάτια από pata negra iberico και την καυτερή καπνιστή πάπρικα.
