Εγγύτερα.
Πιό κοντά στο χάρισμα.
Σιμότερα σε κείνον που δίνει, που λάμπει, που δωρίζει.
Ο ήλιος τα φιλάει. Οι καμπυλοειδείς διακυμάνσεις τα δομούν. Η απόσταση από τα πεδινά τα ατσαλώνει.
Τα τροχισμέμα υψομετρικά λευκά, που κόβουν τις καρδιές μας.
Οίνος Ποικιλιακός Λευκός Ξηρός, Λαλιώτη Κορινθίας, Πελοπόννησος
Μοσχούδι 70%, Ασσύρτικο 30%
Ανοιχτό προς μέτριο λεμονί.
Έντονη, σπιρτόζικη μύτη, που μπαλαντζάρει το εμφατικό μοσχατίζον στοιχείο με τα αρωματικά άνθη, τα βοτανικά αρώματα λουΐζας, δυόσμου, των ανοιχτόχρωμων μπαχαριών κόλιαντρου και καρδάμωμου, με εκείνο της εσπεριδοειδούς διάθεσης από ξύσμα lime που σκαντζάρει τον λεμονάτο πυρήνα.
Νευρώδες, με μέτριο όγκο στον ουρανίσκο.
Τα αρωματικά μπαχάρια και βότανα είναι ισοβαρή με τον ανθικό εσπεριδοειδή πυρήνα, όπου η υψηλή φυσική οξύτητα εξαργυρώνει το υψόμετρο των 850 μέτρων με αέρινο πέρασμα, τραβώντας ξωπίσω της αλατένια, ασβεστολιθική γραμμή που το κάνει κι’άλλο ανάλαφρο, πλην όμως σοβαρό. Τα κοντά 4 g/l σακχάρων, έχουν αφανιστεί σαν ένα τίποτα.
Παράλληλα, σφραγίζει την περίοδο κατανάλωσης προσώρας, αν και πολλοί θα το απολαύσουν πάραυτα, χωρίς να περιμένουν την καίρια επενέργεια του χρόνου.
Εξαιρετική, μακρότατη, εξακολουθητικά αρωματική των βοτάνων και μπαχαριών επίγευση με bitter εκφάνσεις, που συνεχίζει να τραβάει την ορυκτή συνέχεια του μέσου ουρανίσκου με ένα φαινολικό κλικάκι, και συνιστά ένα πολύ δυνατό σημείο του κρασιού.
Ανέτοιμο, δεν έχει συγκεντρωθεί ακόμα, θα γίνει καλύτερο.
Πολύ ικανό γαστρονομικά.
Προς το παρόν το στοιχείο της θάλασσας έχει προβάδισμα και του πάει πολύ, με βοτανικά αρωματικά πιάτα θαλασσινών και οστράκων, όπως παντρεμένες σαρδέλες με πουρέ μήλου και δυόσμου, δροσίτη αλά σπετσιώτα αλά με δραματικά λιγότερη ντομάτα, μέχρι να ωριμάσει και να δεχτεί λευκό κρέας, συνοδεία πέστο ή αρωματικών σαλτσών verde.
