Νεήκες.
Νεωστί ακονηθέν.
Νεηθαλές. Μα στην καρδιά ατσάλι.
Από τα παραμελημένα ορεινά, ενός τόπου που η ομορφιά του δεν έχει ταίρι.
Σαν ο ”Le Grec” αποφάσισε να ιερουργήσει στην Μεγάλη Παναγιά. Σαν τα φημισμένα, ερίτιμα χέρια του, πιάσαν τις φυλλωσιές, αγγίξαν τα τσαμπιά.
Εκεί που τον χειμώνα τουρτουρίζεις. Εκεί που, στα 550μ., στο θολό, υψηρεφές βουνίσιο τοπίο, ο σχιστόλιθος σκληραγωγεί μαζί με το ηπειρωτικό κλίμα.
Όταν ο Κυριάκος Κυνηγόπουλος συνάντησε τις Νέες Χώρες.
ΠΓΕ Χαλκιδική, Μεγάλη Παναγιά, Χαλκιδική, Μακεδονία
Ασσύρτικο
Ανοιχτό προς μέτριο λεμονί.
Κρύσταλλο στην μύτη. Φρούτα που λες και τα τρώς, τραγανά, δροσερά, φρέσκα. Πολλά λευκόσαρκα, ξωπίσω αμυδρό εσπεριδοειδές στίγμα, αίσθηση ζύμης, αρκετά λευκά ανθάκια ίριδος και ακακίας, ορυκτές νότες, αλλά και ένας καινοφανής γιά τα ειωθότα της ποικιλίας, συγκρατημένα αρωματικός βοτανικός αέρας.
Κεντρί στο στόμα.
Αναγκαστικά μεταστροφή στο περισσότερο φρέσκο εσπεριδοειδές στοιχείο, αφήνοντας σε δεύτερη μοίρα το λευκόσαρκο, αφού ο αυστηρός κανών της υψηλής οξύτητας, τοποθετεί την σειρά ανεπίδεκτος άλλης διάταξης, πάντα όμως σε ανθικό πλαίσιο.
Σοβαρές ενδείξεις ζυμώδους υφής στο σχεδόν γεμάτο σώμα, που όμως δεν μένει γιά πολύ εκεί καθώς ολισθαίνει γρήγορα σε πιό μέτρια φόρμα.
Λευκή μπαχαρένια αύρα, ενώ ο αρωματικά βοτανικός χαρακτήρας συγκεκριμενοποιείται όμορφα στα πριονωτά φύλλα της λουίζας και το ορυκτό παίρνει την μορφή του ασβεστόλιθου.
Πιό κοντά στο Chablis παρά ποτέ.
Μικρός ψόγος στο σημείο της επίγευσης, που δεν καταφέρνει να μείνει στο ίδιο ύψος ποιότητας, βοτανική, ορυκτή με απειροελάχιστες φαινολικές στίξεις, μένουσα σε μέτριο μήκος με αρκετά bitter στοιχεία και ένα μικρό πέρασμα από αλκοόλ.
Περιμένω στο μέλλον να δοθεί η ίδια προσοχή και στην αισθητική της ετικέττας.
Πολύ καλό με γεμιστά κολοκυθάκια με ρύζι και κιμά με κρέμα αυγολέμονο, λαχανοντολμάδες και σαρμαδάκια με αμπελόφυλλα γιαλαντζί με τις ίδιες κρέμες, ή γιά το τελευταίο με γιαούρτι.
Μεγάλα πελαγίσια στην σχάρα και θαλασσινά, δεν θα φοβηθεί καθόλου κοτόπουλο και χοιρινό.
