Μικρή στεριά.
Όση χρειάζεται για να πατήσει.
Όσο τού βρίσκεται για να βαδίσει.
Μιά σπιθαμή παραπάνω Ξινόμαυρο, και ο χώρος κατακτάται.
Οίνος Ερυθρωπός Ποικιλιακός, Μονοπήγαδο Θεσσαλονίκης, Μακεδονία
Ξινόμαυρο 80%, Syrah 20%
Βαθύ σομόν-κοραλί.
Πολύ όμορφη μύτη, σχετικά συγκρατημένη, όπου τα πορτοκαλόχρωμα εσπεριδοειδή πρωταγωνιστούν, τόσο σε ώριμες νωπές εκδοχές, όσο και σε παρασκευαστικές. Ζαχαρωμένο κουμ-κουάτ και λίγο λικέρ του, γλάσο πορτοκαλιού, παστίλια μανταρινιού, συμπυκνωμένη πάστα κλημεντίνης, blood orange confit και Crème de Pêche de Vigne Sanguine, ανταγωνίζονται επάξια -ου μην και υπερσκελίζουν- τους φρέσκους καρπικούς συνδέσμους τους. Καραμελωμένη παπάγια και αντίστοιχα σομόν και πορτοκαλί άνθη, σαν επιπλέον αποτίμηση. Είναι πικάντικη και spicy στα μπαχάρια της, με το βοτανικό και φυτικό σημείο να είναι επιδραστικό αλλά περνώντας ιδιαίτερα υπόγεια, και με μιά υφέρπουσα γήϊνη νότα από κεραμιδότριμμα, οι δε 8 μήνες βαρελιού, άφαντοι.
Σπουδαία δουλειά στο στόμα, και το περισσότερο από κάθε άλλη φορά ποσοστό Ξινόμαυρου, επιδραστικό όσο τίποτα. Σφιχτός, μέτριος και λίγο παραπάνω όγκος, συμπαγής και με εντυπωσιακή κρεμώδη συναρμογή, και με τα υψηλά ποσοστά ενέργειας -και του ορυκτού- να δείχνουν σχεδόν φιμωμένα, αλλά έτοιμα να διαχυθούν με επίταση στον χώρο προϊόντος του χρόνου. Πολύ νόστιμο, με ουσία και όχι φαύλους εντυπωσιασμούς, έχει την τεταμένη συχνοτικά οξύτητα να περνάει εξαιρετικά λεπτόγραμμα, αρκετά όμως για να επιφέρει δρόσινη φρεσκάδα, ακόμα και στο ίδιο το φρούτο που ακούγεται με σημαντικά πιό νωπές ιχνηλασίες στους καρπούς. Φανταστικό και πάλι βαρέλι που συναινεί ασμένως στην πιπεράτη και πικάντική του μπαχαρένια και βοτανική φύση, οι φαινομενικά απαλές τανίνες υποκρύπτουν σοβαρή δομή.
Μακρά, απελευθερωμένα ορυκτή εδώ επίγευση, ακόμα πιό μπριόζα στα πικάντικα και πιπεράτα σκέλη της. Το πραγματικό ύψος της οξύτητας, καμουφλαρισμένο στον μέσο ουρανίσκο και μπαλαντζαρισμένο από την εξίσου συγκεκαλυμμένη γλύκα, στο αυτό σημείο εκτινάσσεται με εσπεριδοειδές σπίρτο, συμπαρασύροντας καυτερά φυτά τύπου ρόκας να συμμετάσχουν.
Τον επόμενο χειμώνα -γιατί είναι ένα χειμωνιάτικο ροζέ, έκτακτης γαστρονομίας, και όχι ένα εύκολο κρασί μπάρας- σίγουρο 90άρι και δεν ξέρω και άλλο πόσο. Το καλύτερο ροζέ που έχω δοκιμάσει από το μικρό οινοποιείο.
Βαρύ όπλο στον τραπέζι. Αστακομακαρονάδες, ριζότο καραβίδας, ψητές καραβίδες. Σουπιά με πλιγούρι και πορτοκάλι. Σκουμπρί με σάλτσα ντομάτας και μαϊντανό, φέτες από μαύρα ψάρια, μαγιάτικο ή ξιφιό, με ντοματίνια και κόλιανδρο, ψητός τόνος, γαύρος και παλαμίδα πλακί, σολομός με άνηθο και ροζ πιπέρι, καπνιστή πέστροφα. Αντι-ερυθρό ολκής, δείτε τι κάνει με μιά στραπατσάδα με κατσικίσιο τυρί και χωριάτικα λουκάνικα, μιά χοιρινή με πάπρικα και σουμάκ.
