Η προσάραξη του ταξιδευτή.
Ακούσια ή εκούσια, ανεπιβεβαίωτα ή όχι, η μία από τις -σίγουρα με λιγότερες πιθανότητες- θεωρίες, θέλει το Vermentino, αυτόν τον πλάνητα της Μεσογείου, να έχει καταγωγή από την Θεσσαλία, μάλλον λίγο τραβηγμένα.
Και παρότι τα πολυάριθμα DOCs και DOCGs από την Ιταλία και την Σαρδηνία, που επίσης είναι γνωστό σαν Favorita και Pigato, αποπροσανατολίζουν, σαν Rolle στην νότια Γαλλία, αλλά και στην Κορσική, είναι που έχει την μερίδα του λέοντος στις φυτεύσεις του.
Με κάποιο τρόπο, ένας νοητός κύκλος, είτε με στοχευμένη επιλογή του παραγωγού ένεκα της -έωλης πάντως- θεωρίας, είτε από προσωπική του συμπάθεια στην ποικιλία, έχει κλείσει.
Ποικιλιακός Λευκός Ξηρός Οίνος, Ράξα Τρικάλων, Θεσσαλία
Vermentino
Μέτριο χρυσαφί.
Προσκαλεστική, όμορφη κλασάτη μύτη απαρχών πετρόλ, με φλαμούρι και χαμομήλι, ωχρά μπαχάρια και ήπια και ποιοτική εκφορά ξύλου, μιάς και η λέξη βανίλια μάλλον είναι αδόκιμη εδώ, με τον πυρήνα να εκπροσωπείται από ώριμα κίτρινα φρούτα.
Γεμάτο στο στόμα, βουτυράτο, χωρίς να πρόκειται γιά ογκώδες ή πληθωρικό, με την μπαχαρένια και βανιλάτη πλέον τροπή, ελαφρά πιό διακριτές.
Το ανθικό αφεψηματικό πλαίσιο φλαμουριού και χαμομηλιού απλώνεται ωραία στα κίτρινα φρούτα, αλλά και στην κιτρική και λεμονάτη αιχμή που έχει τρυπώσει εμβόλιμα, όχι πάντως απόρροια της μέτριας οξύτητας που δεν τινάζει την μπάνκα στον αέρα.
Αναπόδραστα η ένταση δεν χτυπάει κόκκινο, πλην όμως είναι νόστιμο και αρκετά ισορροπημένο, με την πετρόλ αίσθηση να έχει μείνει στην μύτη, έχοντας ελάχιστες διαφυγές στον ουρανίσκο.
Καλή σε μήκος, μπαχαρένια, πικάντική και λεμονάτη επίγευση, με τις φαινόλες της πιθανής κρυοεκχύλισης, αλλά και του βαρελιού να έχουν διακριτή παρουσία χωρίς να είναι αντιαισθητικές, με μιά απειροελάχιστη bitter βοτανική νότα.
Φιλέτα άπαχων ψαριών με σάλτσα Meyer, θράψαλο στα κάρβουνα με σάλτσα λαδολέμονο, ψητο κοτόπουλο με απαλή λευκή σως, λευκό σαχανάκι γαλέου, χοιρινό με σάλτσα εσπεριδοειδών, club sandwich με γαλοπούλα, λαχανοντολμάδες.
