Δεσποτεία τού Οκτώβρη.
Μαραίνεσαι πάνω στα κλαριά.
Ολάκερους ήλιους, τούς είδες να ανατέλλουν και να δύουν μέσα σου.
Το βιός σου, μερικά σταφύλια σιμά στον Ουρανό, πόσο κοντά στο Θείο σχέδιο, κι όμως, οι δαίμονες τού ερέβους σε κατακτούν.
ΠΓΕ Αχαΐα, Αίγιο Αχαΐας, Πελοπόννησος
Μαυροδάφνη 60%, Μαύρο Καλαβρυτινό 40%
Βαθύ ρουμπινί με γκρενά ιριδισμούς.
Βαθιά, σκοτεινή μύτη, που ανασκοπεί στην τελειωτική ωρίμανση των καρπών. Καπνικότητα και εντεταμένο καψάλισμα την περιδινίζουν, το βαρέλι σε υψηλή εποπτεία, κρέμα βαλσάμικου σύκο. Η τρομακτική, μανίσια αναγωγή τής Μαυροδάφνης, συγκεράζεται σε ένα υπέρπυκνο βοτανικό μπουκέτο, μαύρο τσαϊ και παλαιωμένα τεϊόφυλλα περιλαμβάνονται. Ισχυρότατα παρών, ο φρουτώδης παράγοντας επιδεικνύει φρόνημα και σθένος, βύσσινα, κεράσια, δαμάσκηνα, όλα στο τέλος τού κύκλου τους αγγίζοντας το υπερώριμο, κι όμως όχι. Σκούρα αλλά και πιό ερυθρωπά, γερασμένα αλλά και ξερά λουλούδια. Δέρμα αρκετό, κυρίως παλιό και στιλβωμένο. Πιπέρι, αγριωπά μπαχάρια, κουβερτούρα, roasted espresso, dark fermented soy sauce, sous bois, μαύρη νοτισμένη γη, πίσσα και άσφαλτος. Δεν γνώρισα αλκοόλ.
Θεριό απόκοσμο, ακράτητο στο στόμα, τα πάντα τρέμουν. Υπάρχει οργή εδώ, πρωτόγνωρη συμπύκνωση φέρνει στα όριά της την ένταση, το εμπρηστικό φρούτο πανηγυρίζει την νίκη τού Ηλίου μέσα του, όλα ανασταίνονται, όλα λάμπουν, παρόλη την βαθιά ωριμότητα που θέλει να το κρατήσει στην περιοχή τού καμένου. Η δυαδική διάτρηση οξύτητας και ορυκτού τεστάρει αντοχές καθώς τρυπάει σαν εβένινο καρφί, σαν βασαλτική σμίλη, όλη την πλάση του. Γεμάτο, παχύ, πηκτό, με επιδόσεις δεκαθλητή, είναι ένα κρασί επίδειξης και μαγκιάς, που όμως ταυτόχρονα λες και δεν προσπαθεί καθόλου γι αυτό, αφού η φύση έχει φροντίσει να το τρανέψει, να το ανδρώσει, κι ο άνθρωπος απλά επιβεβαίωσε την γνησιότητά του κλείνοντάς το μέσα στην φιάλη. Οι υψηλές τανίνες δεν κάνουν χάρες, δεν υποκύπτουν σε καμία θεωρία στρογγυλοποίησης, αφού όλο το οινικό του σύμπαν είναι άγριο, αλλά και πάλι δεν στέκονται με σκάλωμα που να τις πετάει έξω απ΄το κάδρο, η θέρμη πλέον δεν κρύβεται, μαθαίνοντας να συμμετάσχει στην εκρηκτική του φύση.
Μακρά, υψηλής συχνότητας επίγευση, δαιμονισμένα spicy και πιπεράτη, με φλογισμένο αλκοόλ αλλά και το σκούρο ορυκτό να καμουφλάρεται με στάχτη, κρεόζωτο και κατράμι, για να στεγάσει το υψηλό θερμικό φορτίο.
Η επιτομή τού Θηριώδους, αρρενωπού κρασιού, όχι για τούς ρέκτες τής δαντελένιας φινέτσας.
Έξτρα πικάντικα λουκάνικα chorizo, γιά να χαμηλώσουν την μαγκιά του. Κυνήγι φούρνου με κρασάτη σάλτσα gravy, βοδινό μαγειρευτό κατσαρόλας, κοκκινιστό αγριογούρουνο με ρύζι, πικάντικα κίτρινα σκληρά τυριά παλαίωσης με μπόλικη κρυστάλλωση. Δεν νομίζω να φέρει αντίρρηση σε εκλεκτές κοπές βοδινού, ιδίως αν συνοδεύονται από σάλτσα Port ή 4-pepper sauce.
