Στενή ρούγα.
Ο σκληρός δρόμος του Διάγοντα.
Τα προτάγματα που περνάνε μέσα από στρυφνές ατραπούς.
Στις δώδεκα και δεκαπέντε του Σεπτέμβρη, η στράτα γιά το Βερτζαμί πέρασε ανάμεσα στην Ανδρίτσαινα και τα Κρέστενα.
Οίνος Ερυθρός Ξηρός, Σκιλλουντία Ηλείας, Πελοπόννησος
Βερτζαμί
Βαθύ πορφυρό.
Μπαχάρια, κόντρα μπαχάρια, ξανά καπάκι μπαχάρια στην μύτη, και το βαρέλι επιτροπεύει. Καψαλισμένα στοιχεία, ψημμένο χαρούπι και κουβερτούρα, και το φρούτο έσωθεν αναδύεται μαύρο και πυκνό. Φραγκοστάφυλα, chokeberries, πατέ μαύρης ελιάς, ξηροί καρποί, γιά ένα σφιχτό οσφρητικά, σύνολο.
Η όξινη ακτινοβολία κατακλύζει τον ουρανίσκο. Με ηλεκτρικό 7,10 g/l τρυγικού, οι πανύψηλες πτήσεις της οξύτητας καθορίζουν άγουρα αγριοβύσσινα ώστε να επιβληθούν πλήρως κόκκινα, ανάμεσα στο δασύ μαύρο φρούτο το οποίο και εξορίζει, ή μάλλον παραμερίζει μερικώς. Προς τα γεμάτα όρια ο όγκος, με στέρεες, ισχυρές τανίνες οι οποίες έχουν διατυπωθεί σχετικά στρωτά, έχοντας αφημένες πάντως κάποιες αγριωπές στυπτικές άκρες. Αδρό, ωμό, εξόχως μπαχαράτο και εδώ και με την ξηροκαρπένια αίσθηση πιό διακριτή, πρόκειται γιά μιά ολότητα που δεν έχει συγκρατήσει την ξέχειλη αρρενωπότητά της, ακόμα και την ανεξέλεγκτη ένταση, βάζοντας δύσκολα στον παράγοντα της ισορροπίας.
Μακρά, σούπερ αλκοολική επίγευση, καίγεται ο τόπος, με την νεοεισελθείσα ορυκτή και καρβονική γραμμή να προστίθεται στην όξινη ακίδα και να επιτίθονται εκ νέου. Έξτρα μπαχαρένια και ξηροκαρπάτη θεματική, αλλά και ένα ψευδές οξειδωτικό πέρασμα από ξερά χόρτα.
Άνετα πάνω από 90 σε δύο χρόνια, προς το παρόν πέφτουν κορμιά.
Κίτρινα σκληρά τυριά με ένταση το αντίδοτό του, αφού καπελώνει σχεδόν τα πάντα.
Με επιφύλαξη, αιμάτινες ultra χοντρές κοπές από βοδινό, κυνήγι τετράποδο με σάλτσες φρούτων και σοκολάτας στην γάστρα.
