Πρεσβυγενής στιγμή.
Ο πρωτότοκος ειρμός, κατευθείαν βγαλμένος από την τοπονύμια πλαγιά.
Μιά μονοκοντυλιά επανεγγραφής του παλιού μέσα στο νέο, που όμως παραμένει παλιό.
Μαγκούτες, ο δρόμος της Σιάτιστας, ο τρόπος που η ντοπιολαλιά βάφτισε τα στερνά του οινοποιείου, και οκτακόσια σαράντα πέντε μέτρα πάνω από την θάλασσα, το Μοσχόμαυρο ανασαίνει τις σκόνες του ασβεστόλιθου.
ΠΓΕ Σιάτιστα, Σιάτιστα Κοζάνης, Μακεδονία
Μοσχόμαυρο
Μέτριο διαφανές ρουμπινί.
Η κλάση στην μύτη, θα μπορούσε να κάνει κι’ένα δυνατής κατάταξης Pinot να ανασκουμπωθεί.
Ανθικός πλουραλισμός με κόκκινα και λιλά αγριολούλουδα μαζί με παπαρούνες, τα θέλει να συνεκτίθονται μαζί με ρόδα και λικέρ τριαντάφυλλου, σε ένα ατενές γλυκό μπαχαράτο περιβάλλον. Κόκκινα κεράσια, cranberries και ώριμα τσακισμένα κράνα, έχουν μιά υπόγεια τονικότητα από φυτικό, και πολύ λιγότερο βοτανικό σημείο.
Νεανικότατο και ντελικάτο στον ουρανίσκο, με την έκδηλη ενέργεια της οξύτητας να φωταγωγεί το κόκκινο ανθικό φρούτο, και να εκχέει ροδόχρωμους εσπεριδοειδείς τόνους μέσα στον ζουμερό μέτριο όγκο. Η γενικότερη ένταση πριμοδοτείται από το όξινο περιβάλλον και στέργει στην φρεσκάδα του ορυκτού πεδίου, ενώ η μπαχαράτη σύσταση υποχωρεί ελαφρώς. Ένα μικρό σκαλωματάκι από τις άγουρες ακόμα, μέτριες τανίνες, μέλλεται να λειανθεί σύντομα, όπως και το λίγο πιό εμφανές φυτικό θέμα που μπαλαντζάρεται από τις υπόλοιπες συνιστώσες και δυνάμεις του κρασιού.
Ωραιότατη επίγευση, ξεκάθαρα ορυκτή με την κιμωλία να σπαρταράει, και με αρκετές διακυμάνσεις που ενέχουν σε άμεση προβολή την φυτική στίξη, το μόνο που την χαλάει προσώρας είναι το έντονα καυστικό θειώδες, που αναμένεται να αφομοιωθεί.
Αλλαντικά, λαδερά και κοκκινιστές μακαρονάδες, ριζότο και κριθαρότο οστρακόδερμων με σάλτσα ντομάτας. Τόνος και σολομός ψητοί, όπως και σουπιά στα κάρβουνα, λιαστό χταπόδι καθώς πουγκί με δαφνόφυλλα, σκόρδο και μπαχάρι με βαλσάμικο, μαύρα βραχόψαρα με κοκκινιστή σάλτσα λαχανικών.
Δροσερό, άνετα μιά καλοκαιρινή νύχτα πίνεται μόνο του σαν απεριτίφ.
