Η ανεπίδοτη χαρά της καρτερίας.
Με το ανακολουθητικό υστερόγραφο της παλαίωσης που δεν ήρθε ποτέ, να οξύνει περισσότερο την κακή έξωθεν μαρτυρία.
Και το Αμερικάνικο βαρέλι να μην ξεκολλάει από πάνω του, ρούχο στραβό, ακαλαίσθητο, σε μιά λυγερή κορμοστασιά.
Μένοντας μόνο το αμπελοτόπι, χαρισματικό, ακρογωνιαίο, σε παλιακό, κυπελλοειδή σχηματισμό, σε ψηλό βραχότοπο, να ζητάει το έρμο να του δώσουν άλλα.
Καιρός γιά αναδιάταξη της σκέψης, ώρα γιά πιό τολμηρή χάραξη από την στρεβλή πεπατημένη του Αμερικάνικου ξύλου, στιγμή γιά να επιδοθούν τα πρέποντα και δέοντα σε ένα αμπελάκι που τροφοδοτεί με φίνα πρώτη ύλη, αλλά του είναι στενάχωρα τα υπόλοιπα.
ΠΓΕ Κρήτη, Αλάγνι Ηρακλείου, Κρήτη
Μαντηλάρι
Βαθύ ρουμπινί.
Μετά το προπέτασμα του ινδοκάρυδου που κυκλώνει την μύτη, προσπαθεί να αφήσει πίσω του την κυριαρχία της Αμερικάνικης δρυός, μεταπηδώντας ωστόσο σε εξίσου επιδραστικό μπαχαρώδες καλούπι.
Πολύπλοκη οσφρητική εμπειρία παρόλ’αυτά, που δίνει βερνίκι, ήπιους δερματικούς τόνους, καπνό, μαύρο ορυκτό και καρβονικά στοιχεία, γιά να φτάσει ευπειθώς στον πυρήνα του μαύρου κερασιού και γλάσου δαμάσκηνου, με μικρή υποψία αποξηραμένων ανθέων, να περνάει στα ψιλά.
Ασφυκτικά κάπως τα πράγματα στον μεσαίο όγκο του ουρανίσκου, όπου από την μία η αρκετά υψηλή οξύτητα και από την άλλη το πολύ ισχυρό τανικό πλαίσο που δρα ιδιαζόντως στυπτικά, στριμώχνουν το κερασένιο φρούτο που ρέπει σε αποξηραμένη φόρμα. Επιπροσθέτως, υπάρχουν πράσινες άγουρες νότες που δεν εκτονώνονται από τα πολύ έντονα μπαχαρένια στοιχεία. Αμυδρά δερματικά σημεία, ξερά σκούρα άνθη, καμμένος καφές, μελάσα.
Μέτρια, πολύ στυπτική και ανεξέλεγκτα μπαχαρένια επίγευση, υπερβολικά πράσινη στην φυτική της υπόσταση.
Κιμάς σε όλες του τις μορφές με καλές δόσεις μπαχαρικών, μουσακάς, λαζάνια, ξυδάτα λουκάνικα, απάκι, σύγκλινο.
