Ο ασφόδελος τής μάργας.
Το κεκλεισμένο μονοπώλιο των Clos de Cîteaux και Clos des Epenots.
Η αυστηρά υπόδειξη ως Têtes de Cuvée από τον μεγάλο Dr Morelot το 1831.
Η ενεχόμενη μεγαλειότητα των Les Grands Epenots και Les Petits Epenots, ως ένα οιονεί Grand Cru, που απλά δεν κατοχυρώθηκε ακόμα επίσημα.
Pommard-Epenots 1er Cru AOC, Meloisey, Côte d’Or, Βουργουνδία, Γαλλία
Pinot Noir
Πάνω από μέτριο, ελαφρά διαπερατό ρουμπινί.
Μαγευτικής κομψότητας μύτη που προετοιμάζει γιά κάτι εκτός των τετριμμένων. Λικέρ λεβάντας και γλάσο τριαντάφυλλου, σαν εποπτική αρχή όλων των ερυθρών και μπλε-μωβ λουλουδιών που κρύβονται από πίσω. Βαθιά ώριμες φράουλες μαζί με chutney fraise, πολύ ώριμα σμέουρα με σιρόπι σμέουρου, στο τέρμα τού κύκλου ωριμότητας κεράσια, μαζί με maraschino. Μιά πολύ ευγενική βλαστικότητα εσωκλείεται επιμελώς, μη δυνάμενη να ταυτοποιηθεί, σε λίγο πιό διακριτή -αν και δύσκολα ανιχνεύσιμη- ανάγνωση, μαύρο ωριμασμένο τσάϊ Κεϋλάνης και αποξηραμένα βότανα. Υπέρτατης αισθητικής βαρέλι, με ορυμαγδό γλυκών μπαχαριών, ενώ η καταμέτρηση τών ειδών σοκολατών με φρούτα είναι άκαρπη, το ίδιο και η λίστα με τούς ποιοτικούς σκούρους καφέδες. Κάποια γήϊνη μανιτερένια νότα, πολύ νωρίς για να καταγραφεί επαρκώς, όχι όμως και το όμορφο λιγνιτικό αναγωγικό σημείο.
Ο εράσμιος χυμός κατακλύζει με την αυθεντικότητα ενός πραγματικού Grand Cru τον ουρανίσκο, κάνοντάς τον τρισευτυχισμένο. Με αριστοτεχνική ισορροπία και με επιδέξιες φιγούρες prima ballerina, τίποτα δεν είναι περιττό, όλα είναι θαυμαστά τοποθετημένα και καλοβαλμένα, σε ένα άρτια στρογγυλοποιημένο και φινιρισμένο σύμπαν, που κύριο μέλημά του είναι να δίνει χαρά. Φουλαριστά γεμάτος, πολύ χυμώδης και σαρκώδης όγκος, που όμως δεν συγγενεύει με τίποτα με τα θηριώδη, υπεραθλητικά κρασιά των μούσκουλων, τής επιβολής και τής δύναμης. Εδώ έχουμε ένα εκπληκτικό συναπάντημα φρεσκάδας και πρόστυχα ηδονιστικού φρούτου, μιά δονούσα έσωθεν ένταση που δανείζεται και από τις ορυκτές παλμώσεις τού πυρήνα, και μιά αφιερωμένη στην άκρατη τρυφή προσευχή για αμαρτωλές κατανύξεις. Συνταρακτικό βάθος, και όμως αέρινη και αιθερική υπεροχή, με την λεπτεπίλεπτα διατρητική, καμουφλαρισμένα υψηλή οξύτητα, να είναι ένα μαγικό εργαλείο ανεύρεσης οργανοληπτικών χαρακτηριστικών. Τόσο λείο και τορναρισμένο στο στόμα, που δεν κατέστη δυνατόν να πιστοποιηθεί κανένα ύψος στις τανίνες, αφού ενσωματώνονται ιδανικά στην γλύκα τού τέλειου βαρελιού.
Φανταστική επίγευση που κάνει θραύση στο να επαναφέρει κινηματογραφικά όλες τίς παραστάσεις. Με ορυκτή ελαφράδα και νόστιμη καρβονική αναγωγή, το φρούτο διάγει μία εν νέου τροχιά στον ηδονισμό, με τίς άπειρες συχνότητες σοκολάτας και mi-cuit φρούτων τού βαρελιού να το αβαντάρουν απίθανα.
Ένα ορίτζιναλ Grand Cru που ακόμα δεν έχει καταχωρηθεί ως τέτοιο, μιά κλεψιά στο ράφι σε τιμή που κοιτάνε με φθόνο τα επίσημα Grand Cru.
Αν και όχι στην αραχνοΰφαντη πλευρά παρά σε κείνη τού ευζωϊστικού μοντέλου, είναι μιά Βουργουνδία που μπορεί να αγαπηθεί παράφορα.
Ένα μοσχαράκι bourguignon από τον τόπο του όμως, έ!
Το ίδιο εξαιρετικά θα είναι πολύπλοκα μαγειρέματα όπως Beef Wellington και Stroganoff.
Κίτρινα σκληρά τυριά παλαίωσης, σουφλέ τυριών, βοδινό στην κατσαρόλα με μελιτζάνες, κρασάτος κόκκορας και κυνήγι φασιανού, φάσσας και μπεκατσινιού με μπαχαρένιες κοκκινιστές σάλτσες, μιά πάπια πορτοκάλι με κονιάκ θα ήταν μεγάλο δώρο.
