Με ήρωα την Napa Valley.
Με πρότυπο την Δυτική Ακτή.
Στον καιρό της παντοκρατορίας της ασυδοσίας της όμως.
Στην -ακόμα και τώρα- παρεκτροπή από τα κάποτε σπουδαία Cabernet-based κρασιά της, με σταθερή προσήλωση στο big, bold, beautiful, που είναι ο κυρίαρχος άξονας του Αμερικάνικου μοντέλου.
Με την διαφορα ότι και αυτά τα άγαρμπα θηρία, που βασίζονται σε τεταμένες ισορροπίες -που δεν είναι καν τέτοιες τις περισσότερες φορές-, έχουν ένα φινίρισμα που προσπαθεί να συγκαλύψει το απροκάλυπτα ωμό βαρέλι, χώρια που απευθύνονται σε ένα εθισμένο σε αυτόν τον τύπο κρασιού, κοινό, μακρινού απόηχου της πάλαι ποτέ κραταιάς εποχής του Parkerization.
ΠΓΕ Στερεά Ελλάδα, Μαλακώντας, Εύβοια, Στερεά Ελλάδα
Cabernet Sauvignon
Μέτριο πορφυρό.
Η ζαμανφουτίστικη μύτη που δεν την πολυαπασχολεί η έξωθεν καλή ή κακή μαρτυρία, είναι εκεί.
”Δεν σας αρέσει το βαρέλι; Σκοτίστηκα”.
Βαρέλι. Πολύ βαρέλι. Αλλά και βάθος.
Άπειρα γλυκά μπαχάρια, βανίλια, δασύ μαύρο και μόνον φρούτο φραγκοστάφυλου και κερασιού.
Και μετά, το βαρέλι σταματάει. Ή μάλλον συνεργάζεται με το ευρύ νοτισμένο περιβάλλον χωμάτινων και ασφάλτινων ανθρακικών υπαινιγμών. Βαλσάμικη πτητικότητα και τάρτες μαύρων φρούτων του δάσους.
Τεράστιο στο στόμα, με τσιτωμένα όλα τα επιμέρους στοιχεία του.
Υψηλή οξύτητα, πηχτό, μαύρο, μπαχαρένιο βανιλάτο φρούτο, ταρτένιες εκφορές, άγγιγμα sour cherry και κομπόστα βύσσινο, πιθανόν απόρροια της έντονης οξύτητας, οι τανίνες ογκώδεις, πανίσχυρες, χωρίς όμως να δημιουργούν μεγάλο πρόβλημα. Το αλκοόλ συγκαταλέγεται στα σημεία έξαρσης, με το βαρέλι σε απόλυτη εποπτεία του οίνου, αρκετή πτητικότητα, αλλά και ορυκτή, ανθρακική στίξη, να προσπαθεί γιά αποφόρτιση.
Σοβαρά μακρά, βανιλάτη, και σημαντικά ορυκτή, λιγνιτική επίγευση, με τον καύσο του αλκοόλ να συμμετέχει ενεργά.
Αιμάτινες Bistecca, tomahawk, porterhouse, rump steaks, βοδινό κατσαρόλας με παχιές σάλτσες, κίτρινα σκληρά τυριά.
