Το χτύπημα του διπλού πέλεκυ.
Το σβάρνισμα στον αέρα.
Η αναπάντεχη γωνία απ’όπου θα κατέλθει.
Λεπτός σαν φύλλο, ελαφρύς σαν πούπουλο, σιωπηλός σαν την νύχτα.
Γλύκα θα κεράσει, όχι θανατικό, γιά καλό θα τον θυμούνται, όχι γιά φονικό.
Τα όπλα της Κρήτης τροχίζονται με τον κάματο του ηλίου.
ΠΓΕ Κρήτη, Οίνος Φυσικώς Γλυκύς, Αλάγνι Ηρακλείου, Κρήτη
Βιδιανό, Πλυτό, Δαφνί, Ασσύρτικο
Ανοιχτό κεχριμπαρί, με πορτοκαλί ιριδισμούς.
Έκρηξη ιδιοσυγκρασίας στην μύτη, που βουτάει το μελένιο φρούτο αποξηραμένου ροδάκινου σε συχνότητες βρεγμένου μαλλιού και πετρόλ. Υπερώριμα άνθη, λεβάντα, βοτανικοί τόνοι, ξύσμα πορτοκαλιού και σαγκουίνι, ελαφρύ ξηροκαρπάτο σεγόντο.
Ελαφράδα που χτυπάει στο ψαχνό, καθώς η λεπτή σαν νήμα, διατρητικά υψηλή οξύτητα, μαζί με το απαλό σαν χάδι αλκοόλ των 11%, περνάνε μέσα από το μελένιο φρούτο με τους πετρόλ και απίθανους ορυκτούς τόνους, γιά να σηκώσουν το λιπαρό σώμα σε μέτριο βάρος, παρακάμπτοντας ευέλικτα την όποια οξειδωτική υπόνοια. Ελαφριά ξηροκαρπάτη και καφέϊνη νύξη, σκόνη κακάο, βρίσκονται σε περιφερειακό ρόλο, αφού τα ξύσματα εσπεριδοειδών δίνουν το φρέσκο τους πρόσωπο στο αφυδατωμένο ροδάκινο, με την υποψία βρεγμένου μαλλιού και το άπλετο εν γένει ορυκτό, να του χαρίζει ισχυρή ταυτότητα.
Μακρά, πολύ ορυκτή επίγευση που βρίσκει την μνήμη να σκαλώνει σε μαρμελάδα βερύκοκκο, φύλλο κρούστας και τρίμματα ξηρών καρπών.
Αποξηραμένα κίτρινα φρούτα με αλμυρές γραβιέρες, θα είναι φανταστικός συνδυασμός.
Πορτοκαλόπιτα, σαραγλάκια, τρίγωνα Πανοράματος, μιλφέιγ, γλυκιά κολοκυθόπιτα, πάστα φλόρα πορτοκάλι.
