Ο Άξων των πάντων.
Η αζιμουθιακή συνισταμένη της λαμπρότητας.
Και τρεις εσοδείες κραδαίνουν την μονογενή αλήθεια.
Τρεις τρύγοι ενσαρκώνουν το assemblage της τέλειας χρονιάς.
Champagne AOC, Tours-Sur-Marne, Καμπανία, Γαλλία
Chardonnay 60%, Pinot Noir 40%
Βαθύ λεμονί με κάποιες πράσινες ανταύγειες.
Σούπερ φίνος αφρισμός, με πεισματάρικο γιά ώρα, κορδόνι μικροσκοπικών φυσαλιδών.
Αυτολυτική μεγαλειότητα στην νεαρότατη μύτη, με έξτρα ντελικάτη διατύπωση των νεκρών ζυμών παρά τα 12 χρόνια παραμονής τους, από φρεσκοφουρνισμένο ψωμί μέχρι ένα σωρό άλλες ζυμαρένιες παρασκευές, μαζί με κρέμα λεμονιού, που αφήνουν διακριτικά χώρο γιά την σπινθηροβολούσα φρέσκια καρδιά από κίτρινα και πράσινα εσπεριδοειδή, ενόσω σε εξαιρετικά μικρό κατώφλι αντίληψης, κρυφοκοιτάζουν άγουρα κόκκινα φρούτα και λευκό κεράσι. Πλούσιο λουλουδένιο σύμπαν, από τους πλανήτες των ανθέων ακακίας και λεμονιού μέχρι τους διάττοντες της λεβάντας και της ίριδος, ενώ στον πολυποίκιλτο καμβά το ανοιχτόχρωμο μπαχαρικό στοιχείο κάνει πάρτι, κυρίως πικάντικα, ενσωματώνοντας ευέλικτα λεπτοφυείς, πλην ακουόμενες καλά, βοτανικές νότες που έχουν και μία πιπεράτη οψιόν.
Κολασμένη, λυσσομανούσα ένταση στο στόμα, και ανεπίδεκτες προς κατευνασμό, οι μεγαλειώδεις κυματικές των οξέων και των ορυκτών, κόβουν φέτες. Στον σφιχτοδεμένο μέτριο όγκο, το λεμόνι και το Key Lime άρχονται των πάντων, κρατώντας σε ομηρία -ου μην και τρομοκρατώντας- τα περισσότερα συμπαρομαρτούντα οργανοληπτικά, πρόκειται γιά τον θρίαμβο του Δωρικού και απέριττου. Σε δειλή παρουσία, αλλά με αυξητική πρόσοδο η μπριοσένια θεματική με την κόρα και το φύλλο κρούστας, ενώ είναι τόσο πικάντικο στο μπαχαράτο και βοτανικό του πεδίο, που μουδιάζει ολάκερος ο ουρανίσκος, πέραν της αδιανόητα, σε βαθμίδα, εισχωρητικής και διακορευτικής αίσθησης της οξύτητας που τρυπάει σαν φωτόσπαθο. Με ισχυρή φαινολική αρμοδομή και ατέρμονη διοξειδιακή δροσιά, ετοιμάζεται γιά να περάσει μέσα από τις δεκαετίες αλώβητο, μοιράζοντας κομμάτια πολυπλοκότητας που θα αφήσουν πίσω την στυγερή, αυστηρή του φύση.
Μακρά, αφόρητα -αλλά εθιστικά- ορυκτή και όξινη επίγευση που απλώνει με απηνή -και πάλι εθιστικό- τρόπο το πικάντικο και πιπεράτο πλέγμα σε κάθε χιλιοστό του ουρανίσκου, το δε θειώδες ακούγεται και αυτό, μέσα στον καυστικό ορυμαγδό.
Δύσκολα θα βρει αντίπαλο από τις House Style, Prestige Cuvées των Négociant μεγάλων οίκων, ιδίως όταν μιλάμε γιά τις δηλητηριώδεις τιμές των Krug, Salon, Pol Roger, μόνο η Cristal ίσως, αλλά και πάλι δεν ξέρω.
Θα την προτιμούσα υπό προϋποθέσεις πάντα, ακόμα και από τρισαγαπημένους Grower τυπάδες όπως Selosse, Chartogne-Taillet, Gaston Chiquet, Henri Billot.
Το τρέχον release, γιά μιά ετικέτα που έχει βγει μόλις 25 φορές από το 1959, με τον φοβερό τρύγο του 2008 να λάμπει στο ποσοστό με 65%.
Αφήστε τις χαζομάρες, και πιάστε κάνα φαΐ της προκοπής. Λεμονάτα αρνίσια παϊδάκια, τηγανητά βοδινά γλυκάδια λαιμού καθώς και αρνίσια, ολόκληρη σκωταριά με σκέπη στα κάρβουνα, Pluma Iberico, βοδινή tagliata με ρόκα και lemongrass, μοσχαρίσια γλώσσα με λαδολέμονο, μαυροπίπερο και μαϊντανό. Αργότερα, θαλασσινά, ψάρια, όστρακα, ταρτάρια, σεβίτσια και τα συναφή, κάνα λεμονάτο ριζότο με γαρίδες και τέτοια.
