Αβίαστη ιστορικότητα.
Και οι Μαινάδες αρχίσαν τους χορούς.
Και οι αυλητές μηνύσαν τις βουλές του τραγοπόδαρου.
Η Ωδή προς την Διονυσιακή τρυφηλότητα, ήχησε γιά πρώτη φορά το 1995, γιά να αποδώσει το Μοσχοφίλερο ως ανάθημα.
Βιολογικός Αφρώδης Ερυθρωπός Οίνος, Αρχαία Μαντίνεια Αρκαδίας, Πελοπόννησος
Μοσχοφίλερο
Μέτριο σομόν-χάλκινο, και ο αρχικώς ενθουσιώδης αφρισμός που προς στιγμήν καταλαγιάζει, δεν το βάζει καθόλου κάτω με συνεχές γιά λεπτά κορδόνι, με ικανοποιητικού μετρίου μεγέθους γιά την κατηγορία, φυσαλίδες.
Ντελικάτη, ποιοτική μύτη παστίλιας μανταρινιού και άγουρων κόκκινων φρούτων, με ήπια μπριοσένια αυτολυτικά σημεία, δεν αφήνει αρωματικές τσιριτσάντζουλες να καπελώσουν, κρατώντας χαμηλά το αρωματικό προφίλ με κάποια άτονα βοτανικά στοιχεία, και τα άνθη να περιορίζονται σε ώριμα χαλκόχρωμα λουλούδια. Κάποιες ιδιαίτερες αναγωγικές, αλλά και βουτανολικές νότες προστίθενται ομοιόμορφα στο κάδρο, με συντεταγμένο μπαχαρώδη περίγυρο.
Με κεντρικό όχημα αρχικά την γλύκα στο στόμα, που την ώρα που πάει να παρεκτραπεί επιλαμβάνεται το fizz του διοξειδίου και η ικανοποιητική οξύτητα ώστε να μην υποπέσει σε γλυκατζουρίστικους χαρακτηρισμούς, ο λιπαρός μέτριος όγκος με τις απαλές τανίνες καταφέρνει να σταθεροποιηθεί στο ζύγι, χωρίς ωστόσο να πείθει γιά αυστηρότητα ή έκρηξη. Κύριος αρωγός, η πολύ καλή συνέχεια του μέσου ουρανίσκου που έχει ορυκτό παλμό, και ενώ η άκρατη φρεσκάδα δεν είναι το ατού του, δίνει με συνέπεια ποικιλιακά μικροσημεία λουκουμιού, τριαντάφυλλου και λιβανιού στο παιχνιδιάρικο φρούτο, αφήνοντας -έστω και με δυσκολία- αποτύπωμα Μοσχοφίλερου, λύνοντας σωστά την εξίσωση με ηδεία νοστιμιά.
Εξαιρετική, μακρόπνοη μπαχαράτη επίγευση, γινόμενη με την ορυκτή ώθηση και το διοξείδιο ολοένα πιό πικάντικη και αρεστή με βοτανικές και bitter αντηχήσεις, βάζοντας και ένα τσικ τανινών στο φόντο. Το θειώδες γδέρνει μέχρι τέλους.
Τα 8 g/lt σάκχαρα θέλουν κάτω από 3,05 pH και πάνω από 7,5 g/lt τρυγικό, αλλά ας μην ζητάμε πολλά από ένα κρασί αυτής της -Charmat- μεθόδου, όπου δεν προεπιλέχθηκε αψύς οίνος βάσης, και επενδύει στην άμεση ευχαρίστηση τιμώντας τα λεφτά του. Η χρονιά δεν αναγράφεται, αλλά είναι το τρέχον κρασί στα ράφια.
Φανταστικό στο τραπέζι, και ο λόγος που η υφέρπουσα γλύκα δημιουργεί ένα τεράστιο πεδίο δράσης, είναι ορατός. Από ψάρια και θαλασσινά παντός τύπου, τερίνες, κροκ μαντάμ, κροκ μεσιέ, κις λορέν, ριζότο κολοκύθας και ζυμαρικά και πιλάφια οστρακόδερμων και οστράκων, μέχρι κάτι σκληροπυρηνικό όπως ριγανάτα λουκάνικα του Sarry με φασόλια φούρνου με καπνιστή πάπρικα και δίχρωμες πιπεριές, το κρασί σκίζει.
