Οι θαμπές μνήμες του ακατέργαστου.
Και η οινομήτωρ Πέλλα πασχίζει να ξεκλειδώσει το παρελθόν της παράδοσης.
Κατοικώντας γιά πολλούς μήνες μέσα στα παλιά βαρέλια, το Ασσύρτικο επωμίζεται το βάρος του αναδιφητή που προσπαθεί να συνθέσει αρχαϊκές πρακτικές, ενώ εντέλλεται από την φιλοσοφική εικόνα που έχει ο δημιουργός γιά το κάδρο του καμβά.
Οίνος Λευκός Ξηρός, Πέλλα, Μακεδονία
Ασσύρτικο
Θολό, μέτριο προς βαθύ πορτοκαλί-κεχριμπαρί.
Αμετάπειστα hard core μύτη, που επιτρέπει μόνο redox αισθητική.
Τυρογαριδάκια, ποπ-κορν και καψαλισμένο καλαμπόκι, η πρώτη και καίρια εντύπωση του οξειδοαναγωγικού φάσματος, με τηγανητά κίτρινα μπαχάρια και έντονα μηλιτικά αρώματα. Αποξηραμένα πυρηνόκαρπα και φουρνισμένα πορτοκαλί εσπεριδοειδή με τις ψημένες φλούδες τους, αποτελούν την κεντρική, κατόπιν, πρόσληψη, ίσως μαζί με υπέργηρα πεσμένα χαλκόχρωμα άνθη.
Η κυρίαρχη redox θεώρηση επιδεικνύεται απερίφραστα και στον γεμάτο ουρανίσκο, με την ίδια σκληροπυρηνική αποτύπωση. Κι’αν οι παιδικές μνήνες από τα τυρογαριδάκια όχι νωπές, τουλάχιστον η κονσέρβα καλαμποκιού ή το ποπ-κορν μάλλον είναι πιό πρόχειρες προς ανάσυρση. Τηγανητό μπαχαρένιο θέμα τυλίγει μαζί με τα άνωθεν το αποξηραμένο πυρηνόκαρπο και φουρνισμένο ροδόχρωμο εσπεριδοειδές φρούτο. Με την απόλαυση να αμφιταλαντεύεται μεταξύ έκπληξης και raw διάθεσης, έχει την οξύτητα σε καλά σκαλοπάτια, ενόσω μετά τον μέσο ουρανίσκο αναδυόμενες προς επιβολή βοτανικές αποξηραμένες νότες εμφανίζονται μαζί με ορυκτό, στο ισχυρά διαρθρωμένο φαινολικό περιβάλλον.
Καλή, ορυκτή επίγευση, αρκετά φαινολική και έντονα οξειδοαναγωγική, με μπαχαράτους, βοτανικούς, καψαλισμένους και πιπεράτους υπαινιγμούς. Τελικά το τυρογαριδάκι πρέπει οπωσδήποτε να ξεθαφτεί από την βιωματική μνήμη.
Μόνο γιά believers.
Ξυδάτα Κρητικά λουκάνικα, τηγανητές κορτεζίνες, οσμηρά, δύσκολα τυρια, παστά και καπνιστά ψάρια και κρέατα.
