Omnia mors aequat.
Η εξίσωση με το τίποτα, με την ανυπαρξία του θανάτου, από τις ποινές που επιφύλασσε η μοίρα γιά την Βερντέα.
Αειγεννές και αείκυκλο όμως παιδί του αιώνιου λυκαυγούς φωτός, αδερφός της ζωής γιά πάντα ο θάνατος, στην παράδοση επαφίεται γιά νεκρανάσταση, και αυτή τράβηξε πίσω στους ζωντανούς τον θυρεό της Ζάκυνθος.
Βερντέα γιά την ζωή.
Ονομασία Κατά Παράδοση Βερντέα, Ζάκυνθος, Επτάνησα
Σκιαδόπουλο 50%, Γουστολίδι 25%, Μακρυποδιά 16%, Ρομπόλα 9%
Βαθύ λεμονί με πρασινωπές αλλά και χρυσαφί ανταύγειες.
Απίθανη ”παχιά” βανιλάτη μύτη, με λιπαρά λευκά άνθη γαρδένιας και καλέντουλας, έχει ζαχαρωμένα εσπεριδοειδή και ώριμα κίτρινα φρούτα στο κέντρο της, με ζυμώδη έκφραση, κομψά ανοιχτόχρωμα μπαχάρια και βοτανικό πλαίσιο που κραδαίνει το σύνολο συνεκτικά.
Το άγγιγμα της παράδοσης στο στόμα.
Όμορφος ισορροπισμός φρεσκάδας και ωριμότητας στον βανιλάτο ουρανίσκο, με εξαιρετικά πολύπλοκη διαστρωμάτωση ανθικού, ζαχαρωμένου εσπεριδοειδούς και κίτρινου μπαχαρένιου φρούτου με σημαίνουσα βοτανική συναρμογή.
Μέτοχος και κυρίως προσφέρων παράγοντας ζωτικότητας και φρεσκάδας στο λιπαρό, ζυμώδες, γεμάτο σώμα, είναι η ενεργητική φυσική οξύτητα και το κρημναίο ασβεστολιθικό ορυκτό στοιχείο, σε μιά χαώδη πολυπλοκότητα, όπου αν μετείχε δραστικά το σημείο της λίγο παραπάνω έντασης, θα εκτόξευε επιμεριστικά το κρασί.
Μακρά, εξαιρετικά πολύπλοκη, βοτανική, επαναφέρουσα των χαρακτηριστικών επίγευση, με κραδασμικά ορυκτό τριγμό εις μακρόν.
Καταπληκτικής αισθητικής ετικέτα με οικόσημο.
Η λέξη οξειδωτικό, επιμελώς αποφεύγεται, καθώς δεν το ορίζει.
Μεγάλα μπαρμπούνια σαβόρο, πηχτό σαγανάνακι δροσίτη ή πεσκανδρίτσας, φέτα ξιφία με sauce Hollandaise, καλκάνι a lá meuniére, σφυρίδα ή σκορπίνα μπουργέτο, λεμονάτο, χωρίς ντομάτα,
χοιρινός σιδηρόδρομος με πουρέ μήλου και τζίντζερ, κοτόπουλο με μπύρα, μανιτάρια και βούτυρο.
