Ανάργυρος πεποίθησις.
Η μη δελεάσιμη αρχή του Ξινόμαυρου.
Η αρνούμενη να χρηματιστεί απ’οτιδήποτε άλλο, εξόν της υπομονής.
Η απάνεμη εκείνη χρονική στιγμή, που ακολουθεί την ταραχώδη δριμύτητα της πρώτης επαφής, ένας οδηγός γιά την σωστή γευσιγνωστική προσέγγιση -κάποιων τουλάχιστων από όσα κυκλοφορούν- Ξινόμαυρων σημειώσεων.
Ποτέ την Κυριακή, ποτέ την πρώτη μέρα.
ΠΓΕ Ημαθία, Αγγελοχώρι Ημαθίας, Μακεδονία
Ξινόμαυρο
Μέτριο ρουμπινί ελαφρά διαπερατό, απαλλαγμένο όμως από γκρενά ιριδισμούς, μάλλον βυσσινί και ιώδεις αποχρώσεις το διαπερνούν. Κομψή, ντελικάτη μύτη με αρκετό αισθησιασμό, προκρίνοντας την αίσθηση της νεώτερης σχολής. Φράουλες, κεράσια και σμέουρα με λικέρ φραμπουάζ, περιβάλλονται από ρόδινα ανθικά μέρη και λιβαδίσια αγριολούλουδα. Λεπτεπίλεπτο δέρμα χωρίς έκδηλη ζωϊκότητα, ραφινάτοι βοτανικοί τόνοι δίχως χτυπητά, παλιομοδίτικα φυτικά σημεία, περιρρέων γλυκός μπαχαράτος χώρος με μόκα, κακάο και ποιοτική σοκολάτα.
Ακμαίο, συμπυκνωμένο, φρουτώδες και με πηγαία, γνήσια νοστιμιά, επιλαμβάνεται του ηπίως γεμάτου ουρανίσκου, με υψηλά αποθέματα ορυκτής ενέργειας και ιδιαίτερα ξινόγλυκης δυναμικής, μην θυμίζοντας αμιγές Ξινόμαυρο, και που αν με πίεζαν με το πιστόλι στον κρόταφο, θα ομολογούσα γιά ένα μέρος Syrah. Νευρική, υψηλόστροφη οξύτητα τού δίνει συχνότητα και vibe με πολύ ωραίες λεπτομέρειες που καταγράφονται επιμελώς, σημειώνοντας δερματικά, ανθικά, γλυκά μπαχαράτα και βοτανικά σημεία με ένα λικεράτο άγγιγμα, και με τον πυρήνα του κόκκινου φρούτου να επιβεβαιώνει πλήρως την οσφρητική πρόσληψη, αν και υπάρχει μία πράσινη φυτική οψιόν. Μεμπτό θέμα, οι τραχιές, σκληρά στυπτικές τανίνες που εξέχουν φανερά από το κάδρο και αποσπούν πλευστότητα και πλήρη εκφραστικότητα του φρούτου.
Σχεδόν μακρά, ορυκτή, σφιχτά τανική επίγευση που στεγνώνει αρκετά βγάζοντας μερικές φυτικές νύξεις που δίνουν ελάχιστη πρασινάδα με ένα κλικ από πράσινο δαμάσκηνο, όχι αρκετά όμως γιά να αποκόψει την γλυκόξινη ροή με τα λικεράτα, μπαχαρενια, βοτανικά και δερματικά στοιχεία, ενώ το πιπέρι διακρίνεται καθαρά.
Σκόρπιο εντελώς την πρώτη μέρα, κάκιστο, ξηρότατο, χωρίς καθόλου γλύκα και με σοβαρή πίκρα την δεύτερη μέρα, έχοντας τις φοβερές τανίνες να σ’αρπάζουν από τα μούτρα και να σε σαβουρντάνε κάτω με τις σημειώσεις να καταγράφουν βαθμολογία 79-80, την τρίτη μέρα ήρθε το φως.
Κίτρινα σκληρά τυριά, κοκκινιστές χυλοπίτες με κόκκορα, θα τα πάει πολύ καλά με γκλασαρισμένο βοδινό φούρνο και γάστρα, ρόστο με σάλτσα gravy και τηγανητές πατάτες.
